Les Chiffonniers d'Emmaüs (1955)

Abbé Pierre behoeft geen introductie, de brave ziel werd en wordt door miljoenen vereerd als een heilige, al is het Vaticaan schijnbaar minder van hem gecharmeerd. Hij liet zich ooit ontvallen straight te zijn, misschien is dat het.

Enfin, hoewel gebaseerd op een roman van ene Boris Simon vertelt Pierre zelf ons in de introductie dat alles wat we zien waar gebeurd is, met slechts kleine toegevingen ter wille van de privacy van de betrokkenen.

Dat van de winter van 54 klopt wel, maar de film speelt een paar jaar eerder, tijdens de stichting van de Emmaus commune in 49, zoals wordt verteld door Pierre Mondy, die hier de verbrouwereerde buurman Thomas van de communards speelt, en ondanks zijn naam zich al snel ontpopt tot een volgeling en believer.

De held wordt vertolkt door de vrijwel volstrekt ongekende Reybaz, die het erg goed en naturel doet. De meeste acteurs zijn trouwens ongekenden, enkele wel gekende namen deden hier belangeloos aan mee in bijrollen, behalve Mondu ook o.a. Robinson, kortgeknipt, als dakloze moeder van een kinderrijk gezin, en Morlay als mademoiselle.

De gristelijke ootmoed van de makers ging zelfs zover dat de credits ahw op hun kop staan : eerstgenoemde Bart is een kind, en komt dus ook als eerste in het Koninkrijk, waar Pierre in dit tranendal alvast een bescheiden beginnetje mee wil maken.

De rest is geschiedenis.

Wel dient even gememoreerd te worden dat de film zich strikt beperkt tot de gebeurtenissen en personen direct betrokken bij het Emmaus project, zonder achtergrond info of het grote geheel. Zo was Pierre bijvoorbeeld vlak voor de stichting nog parlementariër en lid van het establishment.

In de crew enkele gekende namen ook : Kosma voor de muziek, en Bourgoin voor de fotografie in hetzelfde jaar dattie mr. Arkadin schoot voor Welles. Dit was GEEN amateurproject.