Casa di Piacere (1989)

Er bestaan er tientallen van : straight to VHS softcore prullen met Valentine Demy...helaas, want deze omgebouwde kan me esthetisch niet meteen bekoren. Haar Brass en d'Amato vehikels zijn ongetwijfeld het gekendst, deze van Damiano- familie van die pornogast wellicht- is wat vergeten, al is hij dan op DVD uitgebracht met bovenstaande en d'Amato connotaties opwekkende, verder absurde titel.

Bij wijze van een soort Brass fallout is het zelfs een costume piece : te zien aan de aankleding wordt dit vehikel geacht zich in het interbellum af te spelen, beter misschien dan het gebruikelijk eighties yuppen universum waarin dit soort producties doorgaans is geset. Verhaal is dus simpel en staat hierboven tamelijk integraal weergegeven:

ex- hoertje Demy is nu heiress van rijke ex- klant/ echtgenoot die inmiddels is gesneefd, verveelt zich in haar landhuis en besluit dan maar jonge...gays op te pikken met haar oldtimer.

Gays ja : haar 3 toyboys zijn overduidelijk nichten, de 1 nog opzichtiger dan de ander ! Ze verveelden zich zichtbaar tijdens de talloze softcoresequenties waarin Demy naakt rondkronkelt- muts bijgeknipt, we zijn al in 89- en haar toyboys overgiet met...champagne. Lekker hoor, dat plaksel. Whatever. Deze knaapjes zijn duidelijk meer geinteresseerd in elkaar dan in Demy, hebben het erg "romantisch " onderling. Demy merkt dit schijnbaar ook op, en besluit dat ze een echte vent wil: Poli ( die jullie ook kennen uit cani arrabiati...) nog wel, antiquair bij wie ze de oude, bordeauxrode divan spot die ooit onderdeel was van de inrichting van haar ouwe bordeel !

Ze koopt het ding, en besluit het te gebruiken om haar gay fanbase te tracteren op voze verhaaltjes uit de oude doos, die ze op de divan voorleest. Helaas : de visualisatie van die verhaaltjes is al net zo zouteloos als de sequenties met haar gay toyboys, incl. de verplichte lesbosex.

Ze begint de 3 dan ook al snel te vervelen, als ze dan ook nog aankondigt met Poli te willen huwen besluiten de holmaatjes dat Demy dood moet.Niet uit jaloezie natuurlijk, maar omdat ze uit huis dreigen te worden geflikkerd. Het zijn gays : Demy zal niet worden doodgeknuppeld., maar vergiftigd. Of dat ook gebeurt, moet u zelf zien.

Duidelijk geen aanbevolen kijkvoer zelfs voor liefhebbers van dit soort vintage erotica, inhoudelijk dan. Visueel is het echter redelijk dankzij de art design- ok, vrij goedkoop- twenties style, en het warme kleurgebruik. Maar dat lijkt me wat te weinig om dit aan te bevelen. Acteerwerk natuurlijk over de hele lijn abominabel en hilarisch stupide dialogen, maar dat verwacht je juist.

Door de setting blijven saxofoons en synthesizers ons in de score bespaard, niet dat die verder goed is.

p.s : let op die reisfolder met kleurenfoto's ! Auteuristisch bedoeld anachronisme, ongetwijfeld.