Bulgaria's Abandoned Children (2007)

Documentaire die veel stof heeft doen opwaaien. Maanden geleden al vertoond op BBC4. Na een uitzending op Canvas paar weken geleden, kon Nederland niet achterblijven, en een Netwerk-uitzending werd gewijd aan de documentaire (waarom niet de gehele docu uitzenden denk je dan...). Wat dan weer leidde tot opschudding in politiek Nederland en een reisje van een politicus naar het tehuis. De ticket voor China ligt al klaar. Dit jaar komt er van dezelfde makers een documentaire genaamd 'China's Lost Children'. (geen grap overigens).

Oei... dit is toch wel érg pijnlijk om te zien, ook al proberen de makers alles niet overdreven negatief in beeld te brengen. Schijnbaar verblijft één op de vijftig Bulgaarse kinderen in een tehuis. Een aantal dat nergens in Europa groter is.

Zwaar gehandicapte kinderen - die overduidelijk stervende zijn - worden door het personeel aan hun lot overgelaten: "nee, dit kind is niet ziek...". Een 11-jarig meisje, dat in tegenstelling tot alle andere kinderen wél kan praten en "alleen maar" autistisch is, wordt door het personeel voorgelogen dat haar moeder haar ooit weer komt ophalen. Kinderen worden door het personeel geslagen, behandelt alsof zij gevangenen zijn, krijgen veel te weinig te eten en totaal geen persoonlijke aandacht. Degenen die op zeer jonge leeftijd in het tehuis terecht kwamen kunnen niet praten en gedragen zich door tekort aan persoonlijke aandacht en ontwikkeling als zombies. Je zou het haast omschrijven als "middeleeuws". 's Nachts is er slechts één personeelslid aanwezig. Zij draagt dan de verantwoordelijkheid voor alle 75 (!) kinderen.

En dan is er nog de egoïstische, gevoelloze directrice, die liever geld uitgeeft aan spullen voor bij het zwembad dan aan belangrijkere zaken. Tja...

Het is goed om te zien dat nadat deze documentaire op televisie uitgezonden werd er actie ondernomen werd: alle kinderen uit "Mogilino" werden overgeplaatst.

Het tehuis sloot in 2009 zijn deuren.