One Wish Too Many (1956)

Ik heb deze film als (klein) kind twee maal gezien en ik was er weg van! Het verhaal is dan ook leuk en als kind heb je ook het gevoel dat dit jou allemaal óók zou kunnen overkomen. Ik weet wel dat ik na het zien van deze film mijn hele knikkerverzameling nog eens goed onder de loep heb genomen in de hoop dat er zo'n toverknikker tussen zou zitten!!!!

De film is veel ouder dan ik dacht en Brits i.p.v. Oosteuropees (tja, Oosteuropa zag er in de jaren zeventig net zo uit als Londen in de jaren vijftig, dus niet gek dat ik mij als kind daarin vergiste!). In mijn herinnering was de film ook (deels) in kleur. Misschien een ingekleurde versie????

Het wordt tijd voor een remake?????

Het thema van de film zie ik daarentegen in veel hedendaagse films terug (d.w.z.: iets van dat je niet persé gelukkig wordt als je alles kunt krijgen wat je je wenst).

Films als: Bernard and the Genie, Bruce Almighty, Evan Almighty en Bedazzled zijn waarschijnlijk deels schatplichtig aan deze film!

Waarschijnlijk zou ik de film tegenvallend vinden als ik die nu zou zien, maar dat is vrijwel onmogelijk. Nergens te krijgen en wordt bij mij weten nooit meer uitgezonden? Doodzonde!

Vanwege jeugdsentiment (het is mijn favoriete film uit mijn jeugd!)en het feit dat ik me deze film na al die jaren nog weet te herinneren (hij maakte dus indruk op mij als kind, dus de doelgroep!) geef ik deze film voorlopig als kickstart de maximale score!

Hier een link naar foto's uit de film om een kleine indruk te krijgen:

TITLE (19??, U.S.) - kiddiematinee.com

Deze film was één van de eerste films die ik heb gezien als kind in de bioscoop. Zover ik verder weet waren het verder ook films van Laurel & Hardy en Abbott & Costello. Dat was beginjaren '60 en sindsdien heb ik hem nooit meer gezien tot vandaag.

Grootste probleem met heel veel van die oude films is dat het vaak veel te lang heeft geduurd voordat ik ze weer eens kon zien. Dat was met deze film ook en hij viel dan ook behoorlijk tegen.

Het lijkt me sterk dat kinderen dit nu nog een leuke film vinden en in hoeverre ik dit vroeger wel vond blijft dan ook een vraag. Maar in een tijd dat er nog nauwelijks tv was, is een middagje bioscoop gewoon heel leuk. En de eenvoudige tijd die je in deze film ziet, is heel herkenbaar.

Met de Duitse Sproet 1 en 2 heb je een soort van remake. Ongetwijfeld zullen er meer films zijn waarbij wensen in vervulling komen, door middel van geest in de gieter danwel andere voorwerpen. En na het zien van de film mag je wel blij zijn dat zulke voorwerpen niet in het echt bestaan, want als het in verkeerde handen komt.......

Heel goed mogelijk dat het in het verleden een Nederlandse gesproken versie is geweest maar dat weet ik ook al niet.

De film is opgenomen in het Londens East-End en het ziet er best wel somber uit allemaal, beetje Coronation Street-achtig. Zeer storend vond ik de nogal vrij harde muziek die bij de film is gebruikt. Op sommige momenten is hij wel grappig maar toch is hij vaker serieus van opzet. Met van die rotkinderen, een strenge leraar, een vervelende overbuurvrouw die ook nog de verhuurder is..... De trucages zijn dan weer wel dan weer niet zo goed gedaan, maar daar lette je als kind vroeger niet op, dus ga ik dat nu ook niet aanrekenen. Van die stoomwals was eigenlijk het enige wat ik me nog goed kon herinneren maar juist dat vond ik nu nogal tegenvallen, al vond ik dat als kind behoorlijk eng uitzien. Met dit gedeelte wist Baggerman me dan ook aan de titel van de film te helpen. Ongetwijfeld zullen er meer mensen zijn die deze film in het verleden hebben gezien, maar zoals bij heel veel oude films, zullen die dan wel niet op deze site zitten. Het einde van de film vind ik trouwens bijzonder geslaagd.

Het is prettig dat ik hem weer eens heb gezien, dat lucht op i.p.v. met allerlei vragen te blijven zitten, welke film was dat ook al weer, hoe ging die ook al weer...... Maar ik ga hem, denk ik, niet nog eens kijken, dus zet ik mijn stem op 3.0