Acapulco, Prima Spiaggia... a Sinistra (1983)

Er bestonden er veel van in de eighties : zon zee en strand komedies all'italiana...dit is 1 van de gekendste voorbeelden uit het genre ongetwijfeld en bovendien 1 van de grootste successen van het koppel Gigi/ Andrea, eigenlijk 2 tv clowns van origine. Sergio Martino ontfermde zich over de 2 en maakte nog meerdere films met hen, dit was geloof ik de tweede.

Die Martino maakte nog wel enkele trash/ cultfilms voor het internationale publiek indertijd waar hij hier het gekendst om is, maar de meerderheid van zijn output bestond onderhand al uit dit soort producties voor de thuismarkt waarvoor de luie regisseur niet naar de jungle hoefde te trekken. Een beetje het Corbucci idee.

Dat deze film ook typisch Italiaans is wordt al vanzelf duidelijk : de 2 vitelloni van dienst zijn dikke dertigers, daar waar ze in een noordelijk product hooguit begin 20 zouden zijn geweest dan wel zeer ernstig mentaal geretardeerd. Of om heel eerlijk te zijn : de 2 zijn ook tamelijk ernstig geretardeerd, wonen nog thuis en hebben nog geen dag van hun leven gewerkt.

Betreft een typisch eighties product en dat is aan alles af te zien en te horen, wansmaak galore en met een goed geweten. In feite echter ook een voortzetting van de oudere zon zee en strand komedie cinema all'italiana met andere middelen, en als Franco en Ciccio dertig jaar later waren geboren hadden ze dergelijke films vervaardigd, ongetwijfeld.

Het algehele niveau is uiteraard bedroevend en dat verwacht je , meer dan een film is dit genreconform een verzameling sketches van weinig inventiviteit getuigend en tamelijk non grappig, het is een film die slechts werkt als je hem in de zomer en ter plaatse bekijkt waar hij 533577 per week wordt uitgezonden.

Als gebruikelijk is Andrea de drijvende kracht en hobbelt Gigi er wat achter aan, meer bepaald tijdens ferragosto in hun thuisstad Bologna en later Cesenatico waar de 2 anti helden ronddolen wanhopig op zoek naar chicks, met tamelijk weinig succes.

Jammer voor ze want de voornaamste redeeming quality van het geheel zijn de vrouwtjes, goed, velen verminkt door een trashy eighties look maar dan nog zeg je geen nee tegen een jonge Serena Grandi ( die jullie ook kennen als dat monster uit la grande bellezza...) die werkt in een pornobios, of Anna Kanakis ( die jullie ook kennen uit 2019 dopo la caduta di NY...) , om maar de gekendste namen hier te noemen. Helaas tonen ze te weinig vlees. Het moge duidelijk zijn dat de strandsequenties zorgvuldig geensceneerd zijn en lelijkerds vriendelijk doch dringend is verzocht niet in beeld te komen. Dergelijke regels zouden imho permanent ingevoerd mogen worden.

Hoe dan ook, anno 2014 vooral een cultuurhistorisch fenomeen dat een kijkje geeft in de laagste cultuuruitingen van die tijd en plaats, voor een groter publiek niet geschikt. Wat niet wegneemt dat deze prent die in IT op DVD is uitgebracht door velen hier gezien moet zijn. Waarom zie ik dan geen stemmen ?