Aerograd (1935)

Dit is wel een heel opzichtig stukje propaganda tbv de USSR. Aziaten worden in de zeik genomen en er wordt ook nog een kleine sneer gegeven aan de USA. Redelijk amusant allemaal . Duidelijk is dat deze film iig gericht was op de oostelijke gebieden om hen ook voor de volle 100% te winnen voor het communisme.

Het verhaal valt eigenlijk ook een beetje tegen en is niet echt duidelijk. Over dat hele Aerograd wordt bijvoorbeeld alleen maar gepraat, maar het komt niet in beeld. De natuurbeelden en de beelden van vliegende vliegtuigen zijn daarentegen best wel oke. Krappe 3*.

Was nog niet bekend met Aleksandr Dovzhenko's cinema. Aerograd is direct een meer dan aangename kennismaking.

In een afgelegen deel van de Sovjet-Unie is men van plan een grote stad te bouwen. Dit leidt tot frictie in het gebied, een strijd der ideologieën, waar de oude Russische ritualisten en aanverwanten het onderspit dreigen te delven. Aerograd geeft gehoor aan beide partijen, en doet dat op fabuleuze wijze. Veel grootste scènes van de natuur en het luchtruim worden afgewisseld met toespraken en close-ups van verweerde gezichten. De film geeft zowel gehoor aan marsliederen van de Bolsjewieken, alsmede aan de folkloristische zang van de Chukchee. Juist hierdoor had ik niet direct het idee naar lofzang op het Sovjetgedachtengoed te kijken (alhoewel die uiteindelijk vanzelfsprekend wel zegeviert).

Erg mooi gefotografeerde film en een schitterend tijdsdocument. (De kopie die ik zag is nogal verweerd, maar dat doet niks aan zijn zeggingskracht af.)

Beter dan Zemlya, Zvenigora en Arsenal. Meesterwerk !!!

***** / *****