M (2007)

Mijn elfde Hiroki en onverwacht een verrassende. Dacht ik aanvankelijk naar een voor Hiroki typisch drama met seksualiteit en complexe karakters te kijken, begon ik later te vrezen dat M een sociaal drama over prostitutie zou zijn. Voor het eerste wordt het soms te plat, voor het tweede wordt naaktheid wat al te gretig in beeld gebracht. Hiroki poogt hier niet eens zijn pinku-hart te verbergen, wat ook voelbaar wordt in de gewelddadige scenes.
Uiteindelijk kom je (ik) er een keer achter dat Hiroki eigenlijk een spel met de kijker speelt waarin niet meer zo heel duidelijk is wat realiteit en wat fantasie is, en in dat laatste geval, wiens fantasie.
Helaas ben ik het met Danuz eens dat Hiroki hier niet de intensiteit bereikt waarmee hij in zijn betere films indruk maakt. Zo ben ik er na een eerste kijkbeurt ook nog niet over uit of de films wel echt heel veel meer te bieden heeft dan een degelijke en vermakelijke Spielerei. Ooit nog maar eens kijken, ik blijf Hiroki koesteren. 3,25

Hiroki op genrepad.

De man wil z'n typische stijl niet loslaten, maar verkent af en toe wel wat andere genres. M leunt nog het dichtst aan bij l'Amant, eenzelfde mix van risky content en menselijk drama.

Als je een recap van het verhaal leest dan lijkt de film uit de draaien op een sleazy thrillertje, Hiroki's aanpak is echter helemaal anders. Hij laat de personages in hun waarde en bouwt een mooi drama.

Einde is een serieuze verrassing, deed me een beetje denken aan Tokyo Marigold zelfs, soorgelijk effect. Ik hou er wel van, maar zonder tweede viewing is het onbegonnen werk om er echt wat van te maken.

4.0* en een uitgebreide review