Vergeet Me Niet (2002)

Michiel van Erp plaatst 'zijn' stempel flink op dit portret van De Zangeres Zonder Naam gezien door de ogen van haar vrienden, collega's en superfans.

Zij zijn het die de verhalen vertellen via plakboeken, herinneringen, brieven, foto's, bezoekjes aan het graf, huis, café. En natuurlijk verteld in voornamelijk plat Weerts/Stramproys. Van Erps tactiek is niet de journalistieke aanpak, maar de licht ironische kleine vraagstellingen. Hij hoeft maar verwonderd "echt waar?" uit te spreken en het volgende verhaal wordt alweer verteld. Dit alles gepaard in de meest kitscherige omgevingen. Huiskamers vol Romeinse zuilen, kitscherige tierlantijntjes en een uitermate fascinerend scheef hangende replica van "De Nachtwacht". En let ook op de eigenaar van een Grieks restaurant, wat vroeger het café was waar Mary veelal optrad, hilarisch.

Rode draad is een witte Mercedes die door het platteland rijdt, terwijl interviews met Mary te horen zijn, die het volgende thema introduceren of beeindigen.

Het laatste kwartier was een emotionele achtbaan, uitermate menselijk. Haar afscheid, haar eenzaamheid, haar dementie en haar dood.

Een documentaire vol kitscherige pracht en paal, want zo was haar leeeeeeeeeeveeeeeeen, aldus het laatste lied dat ze ooit zong op het podium. Inderdaad, de crooner "My Way", die alleen weggelegd is voor de grootste koningen en koninginnen van de (pop)muziek.

(voor de Belgen onder ons: een hilarische bijrol voor Eddy Wally... )

Prachtig, weer. Ik vind het steeds mooi en ontroerend wat Michiel maakt. Dat "stempel" van hem bevalt me erg.

Mooi zoals die mensen gekadreerd zijn, waarbij Michiel van ver achter de camera vragen stelt.

MvE:

Toen u de Zangeres voor het eerst persoonlijk ontmoette, toen was u net weduwe geworden, he?

JB:

Eh ja. Toen, ja toen waar menne maan gestorve en toen zes weke waar toen ie waar dood en toen belde, belde Annie mijn op, ze zi moe je’s luistere de Zangeres Zonder Naam die komt nou weer in eh Nieuwkuijk hej? Ik zeg ja Annie, maar Willem is nou zes weke dood, ik, ik goaj doar nie noar toe he? En toen zisse warrom nou nie gij moet eruit zisse ge zit zo in de put, ze zit goa nou mee, ik zeg ne da doe ik nie. Loat ons lekker messe tweeje doar noar toe gaon, Piet goa nie mee hoor zisse. Ik zeg nou en da doe ik nie. Maar ze blief toch maauwe, ze kwaam noar men toe en nou moette ’s luistere en, we goan toch nie om te daanse zisse gewoan oan da zinge luistere. Dus, ik goaj, maar, ik geef heur weer rooie roze, maar, toen ange ik ’r een koartje oan mi men telefoonnummer van Oosterhout en... en da menne man overlede waar.

MVE:

Dat had u op het kaartje geschreven?

JB:

Aad ik op ut koartje geschreve, he, dus we hadde, en, en wa deej ut mitte doen, toen waar ’t vrijdag en toen krij’k telefoon. Enneh, toen zisse ja ge sprikt met de Zangeres Zonder Naam. Maar ik haar een broer en da moes altijd zo lache dat ik we eh zo’n fan van Mary’s waar en die lie wel eens meer zo opbelle wiette wel iemand. Ennehm, ik denk an men eige is da nou woar of is da nou kant da nou. Dus, en wa deej ut mitte doen is goed zisse da’k om half drie bij oe ben? Kommut gelegen?

MVE:

De Zangeres?

JB:

Ik zeg ja natuurlijk. En nou en het is tien voor half drie en er stopt een Mercedes voor de deur en Mary komt eruit. Affijn ze had hiel de middag bij men gewiest en toen zisse nou, doe maar ne koffer inpakken zisse en rij maar lekker mee. Ik zeg Mary, da kan toch nie? En rij maar lekker mee zisse. Dus… ze zit want ik goaj hier vanoavend optreeje zisse dus… rij maar lekker mee. En ik, ik deej het. Toen heb ik vier weken bij Mary’s gewiest, dus ik moch overal mee noar toe.

Een tamelijk goede documentaire. Ik heb vrijwel geen interesse in de zangeres zonder naam maar Van Erp weet met zijn stijl constant te boeien. Zeker een geslaagde film.

Fraaie documentaire van regisseur Michiel Van Erp, waarin langzaam maar zeker een beeld ontstaat van een bijzondere zangeres die, naarmate het einde van haar carrière dichterbij komt, steeds eenzamer en meer verbitterd wordt. Tragikomisch en fascinerend, zoals de meeste docu's van Van Erp.