Arrivano i Bersaglieri (1980)

Hij bestaat niet meer : Luigi Magni...het heengaan van deze auteur veroorzaakte hier weinig roering, logisch gezien het geringe aantal stemmen voor zijn films. Het betreft hier weer een typisch product van zijn hand, ook door hemzelf geschreven : een historische praatmarathon geset in oud Rome, zoals zo vaak ten tijde van de risorgimento, meer bepaald de afsluiting ervan.

De eerste regel evenals het begin van de tweede uit de synopsis zijn onbedoeld hilarisch, maar nogmaals : c' est du charmant en dat geeft niet.

De Italiaanse troepen trekken dus Rome binnen, Pio nono vlucht naar de Engelenburcht terwijl Tognazzi die declameert : " Alexander 6 was de grootste paus aller tijden " de strijd wil voortzetten met zijn geliefde zouaven, onder wie Mezzogiorno die na het staakt het vuren nog kans ziet om Tognazzi jr. *( van wie papa niet weet dattie dienst heeft genomen bij de bersaglieri **-) overhoop te schieten. Mezzogiorno raakt gewond , en Tognazzi sleept hem naar zijn palazzo.

Daar hebben we reeds enkele bewoners van ontmoet : Colli als mevr. Tognazzi, Grifeo als zijn dochter, Giovanna Ralli als MILF bonne die somptueuzer gekleed is dan haar bazen, en natuurlijk Pippo als parasitaire, vreetverslaafde huispriester. Tognazzi weet dus niet dat zijn zoon dood is, laat staan vermoord door zijn buddy Mezzogiorno...de enige die dit zou kunnen vertellen is bersagliere Gustavo- Papa, maar dat gaat niet zo gemakkelijk.

Wat volgt is eerst een soort vaudeville slaapkamerklucht die ook integraal in het palazzo van Tognazzi geset is, gecombineerd met wat soap achtige, meer en meer serieus gebrachte liefdesaffaires.

Het is een Magnifilm, wat betekent dat het Woord boven het Beeld is geplaatst, al leek de enscenering me hier niet opzettelijk anachronistisch en was deze wellicht historisch verantwoord. Heel veel retoriek natuurlijk met een fel anti- klerikale boodschap, Magni treurt duidelijk niet om het heengaan van de kerkelijke staat en de dood van de oude orde die door Tognazzi en Mezzogiorno wordt gesymboliseerd, zoals de jonggelieven Gustavo en Olimpia het verenigde Italië moeten symboliseren. Ralli en Pippo lijken dan weer weggelopen uit het eeuwige Italië van de commedia dell 'arte. De eigenlijke protagonisten dus, imho.

Het lijkt me duidelijk dat deze film vooral voor binnenlandse consumptie bestemd is, de DVD bevat ook geen anderstalige onderschriften.

Score van Trovajoli was briljant.

*: ook gespeeld door Ricky Tognazzi.

*: van wie de vogelnestjes op hun kop u gekend zijn uit allo allo.