Brothers of the Head (2005)

Vakkundig gemaakt, donker, ongebruikelijk, interessant, aangrijpend; intens en uitstekend geacteerd.

Enigszins onduidelijk blijft of een van de tweeling homoseksueel was of daar slechts mee speelde.

Geef je nou niet teveel weg?

Flipman, volgens mij geeft de beschrijving hierboven meer weg.

Maar goed, goede film, met veel muziek (altijd leuk). Ik heb wel even moeten kijken of het nu een echt verhaal was of niet, maar het lijkt erop van niet, tenminste, over de band kan ik niks vinden.

Dat klopt. De film is slim en overtuigend op een documentairachtige wijze gemaakt, maar zowel de hoofpersonen als het verhaal zijn fictief.

Razende punkrock? Valt wel mee, eerder seventies psychedelische (punk)rock.

Filmisch erg interessant. Documentaire techniek waardoor je verschillende invalshoeken gemakkelijker kunt belichten door mensen gewoon te laten vertellen wat er (volgens hen) gebeurde. Voldoende afwisseling en leuke montage.

Het verhaal is echter klein, de personages zijn in de oefenruimte (liggen, staan, hangen, drugs en drank nuttigen, puberaal (onderontwikkeld) communiceren, wat oefenen en jammen) of staan op een podium(pje), verder reikt hun leven niet. Ik kijk daar niet met plezier naar en vond het af en toe bijna waard om door te spoelen. Dit wereldje van 'seks, drugs en rock&roll' is vreselijk eentonig en benauwd in mijn ogen.

De broers (ook in werkelijkheid een tweeling, doch niet siamees) speelden wel erg goed, naturel en intens. Ze zetten de leefwereld van de 2 pubers uitstekend neer, vooral de geleidelijke adaptatie aan het milieu. De onderdrukte emoties werden ook prima neergezet, evenals het (emotionele) afglijden (verwarring, woede, onvrede, drugs). Wat dat betreft was het een goed psychologisch portret.

Toen ik van te voren las dat het over een siamese tweeling ging die uitgroeien tot punkrockers, dacht ik, freaky! En dat is het dus ook, het lijkt veel te veel op een freakshow! Het ziet er niet uit, 2 frontmannen van een band aan elkaar gegroeid. Daarvoor werden ze door de platenbazen ook gebruikt, dat weet ik, maar ik kon me daar moeilijk overheen zetten tijdens het kijken, terwijl de rest van de film best wel goed in elkaar zit.

Het doet allemaal aan als een documentaire, en dat kijkt lekker weg. Ook de soundtrack vindt ik prima in orde, evenals de meest acteerprestaties(die platenbaas acteert gewoon slecht).

Een rariteitenkabinet!

Uitleggen kan ik het niet, maar ik vond het wel indrukwekkend [waar of niet waar].