Noix de Coco (1939)

Typische jaren 30 cocuklucht van de middelmatige genregisseur Boyer, die natuurlijk slechts de moeite is omdat 2 van de grootste coryfeeen uit de Franse cinema ons hier tracteren op een performance : Raimu en Michel Simon.

De film tracht volstrekt niet om zijn oorsprong in het boulevardtoneel, meer bepaald een stuk van Achard, te verhullen en de voorstelling van de cast is zelfs al in sitcom stijl. Enige originele trekje is dat hij niet in Parijs speelt, maar in Menton waar Raimu bloemist is, getrouwd met de veel jongere Bell die eerst nog een uilenbril draagt en haar echtgenoot papa noemt. Dat doen niet Raimu's zoon Gil en dochter Mais die niet blij zijn met hun schoonmoeder, en van wie dochter getrouwd is met Michel Simon, wederom als stumper.

Tijdens een party krijgt Raimu dus te horen dat zijn vrouw ooit de grootste hoer van Indochina was met hemzelf als 1 van de talloze klanten, wat hem de volgende exclamatie ontlokt :

j'ai couché avec ma femme !

Waarna de gebruikelijke boulevardtoneel verwikkelingen volgen, die weinig verrassend als clou hebben dat niet Raimu, maar Michel Simon de grootste cocu is...

Visueel is het natuurlijk niets en volstrekt fantasieloos, wel zat er- op zich al heel wat voor het genre- plein air footage in van de zonnige côte d'azur in de zomer. Gelukkig is het al weer bijna vakantie , anders zou je er melancholisch van worden in deze winterse misère...

Muziek van Parys.

Dat de genre aanduiding drama volstrekt kant noch wal raakt, lijkt me hierbij wel afdoende aangetoond.