Het Verloren Paradijs (1978)

Visueel en qua sfeer weer een enorm sterke Kümel. Prachtige shots en dito muziek. Sommige scènes wisten me echt te raken. Kümel weet me altijd wel met een aantal sterke scènes te raken, waardoor ik hem de kleine schoonheidsfoutjes wel moet vergeven.

De film blijft qua aankleding en camerawerk dicht bij Malpertuis. Prachtige cameravoering, mooie filter over het beeld bij de flashback scènes en mooie visuele hoogstandjes. Als de film zijn hoogtepunt bereikt, is bijna elk beeld een stilleven, onbeschrijflijk mooi.

Qua verhaal kan Kümel niet geheel zijn ei kwijt en duurt het ietwat lang voor hij het juiste tempo gevonden heeft. Pas als Willeke van Ammelrooy, die overtuigend een femme fatale neerzet, het toneel betreedt, begint het spektakel. Spanning en drama heb ik zelden zo gecombineerd gezien. Goed spel ook van de overige acteurs. Ook al heb ik altijd moeite met Bert André in een serieuze rol. Hier was hij echter wat minder theatraal dan in bijvoorbeeld Slachtvee en Het Beest.

Moest op het einde nog even denken aan het onrealistische (maar heerlijk over-the-top) Daughters of Darkness. Hoe die minister neergezet werd als publiciteitsgeil iemand en Jan Boel, die er echt alles voor over heeft om burgemeester te worden. Prachtig hoe ze plots met zijn allen overgaan om het kasteel van de burgemeester binnen te dringen. Net zo heerlijk over-the-top als in bovengenoemde film.

Kümel heeft oog voor sfeer, zorgt er altijd voor dat alles nét wat anders lijkt dan normaal en heeft ook altijd nog enkele verrassende plot-twists voor handen. Uitermate sterk laatste half uur. Ik ben wederom zeer te spreken over een Kümel film: laat zijn volgende maar komen !

De film is visueel en regietechnisch prachtig, wel breken het wat kluchterig aandoende scenario en André (die net zoals in Slachtvee niet overtuigend een Belg kan neerzetten) de film wat op. 3,5*

Dorpstoneelstuk met dito acteerprestaties. Het einde is heel zwak al was het niet zo voorspelbaar als ik had verwacht. Wel leuk om de nostalgische jaren 70 beelden te zien en ook erg leuk om de jonge Willeke van Ammelrooy te zien. Haar scenes tillen de film nog naar een iets hoger niveau. Ook al gaat ze uiteraard, zoals in al haar jaren 70 films, weer naakt zwemmen in een vijver. Overigens behalve de bespreking van Quido ( die weliswaar niet meer online is) weet ik nog een goede reden om de originele dvd te kopen. De ondertitels! Die heb je namelijk wel nodig als je wil verstaan wat er gezegd wordt.

Vond het allemaal zo kunstmatig geacteerd en nog kunstmatiger in scène gezet en ook de dialogen zijn houterig.

Op dat vlak is de film duidelijk gedateerd, waardoor hij nu beslist naïef overkomt maar destijds wel meer indruk zal hebben gemaakt. Hij was ook wel enigszins weg van de traditionele Vlaamse film over het harde boerenleven wat al vernieuwend was en te waarderen.

In ieder geval de slotscènes zijn potsierlijk en horen vandaag eerder thuis in een avontuurlijk jeugdfeuilleton.

Interessant om nu nog eens te zien, maar verwacht er niet te veel van.

Deze lang geleden eens gekregen en me er nu toch eens aan gewaagd. 'k had geen grote verwachtingen bij deze film en gelukkig maar, want het was toch allemaal niet zo bijzonder. Het komt allemaal nogal stijf en gedateerd over.

Ook de beeldkwaliteit van de film (of dvd) liet soms de wensen wat over, er zat soms een verspringing van het beeld, precies of er iets verkeerd gemonteerd was of er af en toe een seconde weg viel, heel raar

Het acteerwerk was redelijk, niet bijzonder, ondanks dat er toch wel wat bekende namen mee deden.

Het verhaal was niet zo bijzonder, maar het verveelde me ook niet.

Tja, het is allemaal niet zo speciaal.

Kennedy, ten aanval!

Harry Kümel was zo'n regisseur waar ik al langer eens wat meer van wou gaan zien. Malpertuis was een vermakelijke zit in ieder geval, maar het was wat een zoektocht naar wat nu de beste versie was aangezien er zo'n 3 versies in omloop zijn. Het Verloren Paradijs leed daar niet onder en is gewoon een Belgische productie met, zoals wel vaker is, wat Nederlandse invloeden. Al een tijdje liggen op DVD (toch fijn dat er ooit eens een krant is geweest dat dit soort films heeft uitgebracht) en daarnet opgezet.

Afgaande op Malpertuis was ik al een lichte fan van Kümel, maar nu ben ik helemaal om. Het Verloren Paradijs, wat ik sowieso al een fascinerende titel vind, is dan ook een intrigerende zit. Van de vreemde flashback openingsscène (die later in de film nog eens mooi wordt gecombineerd in het heden) tot aan de leuke politieke intriges. De film moet even wat op gang komen, hoewel de strijd tussen Rolus en Jan Boel al wel voor een paar erg leuke scènes zorgt, maar krijgt serieus wat vaart eenmaal Pascale op de proppen komt. Vanaf dan weet Kümel een leuke mix te brengen van klucht (de twee landmeters die overal weggejaagd worden!) en kritiek op het politieke wereldje. Naar het einde toe lijkt de film wat uit de bocht te gaan vliegen, maar de stormloop op de villa is net de climax die de film nodig had. Beetje jammer wel dat Pascale zo geruisloos uit de film verdwijnt, dat is toch iets wat beter uitgewerkt had mogen worden.

Hoewel het de vierde film is die ik met Willeke van Ammelrooy zie, is het eigenlijk de eerste waar ze uit de kleren gaat. Niet dat ik om die reden specifiek op zoek gegaan ben naar films met haar, maar de actrice heeft toch een zekere 'reputatie' op dat gebied. De overige films (Koko Flanel, De Duistere Diamant en Lijmen/Het Been) waren ook wel niet echt geschikt voor naaktscènes maar dat terzijde. Blijf het wel een fijne actrice vinden trouwens en ze is hier goed op haar plaats als de femme fatale van dienst. Zoals het elk liefdesverhaal in de cinema beoogt is er hier sprake van een driehoeksverhouding en naast van Ammelrooy zijn Hugo Van Den Berghe en Bert André de twee andere spelers. De twee zijn goed op elkaar ingespeeld en ook de chemie met van Ammelrooy mag er zijn.

Moet maar dringend eens op zoek gaan naar het overige werk van Kümel. De man heeft niet bijzonder veel geregisseerd maar zijn oeuvre is precies niet zo makkelijk te vinden. Soit, Het Verloren Paradijs is een film die gezien mag worden. Iets wat vooral te wijten is aan een intrigerende sfeer die doorheen heel de film hangt. Dat, en een uitstekende cast natuurlijk.

4*

Theatraal Vlaams dorpsdrama met kluchtige trekjes over een nieuwe weg die door het dorp moet gaan lopen om het landgoed van de burgemeester te ontzien. Vakkundig gemaakt door Kümel, die er later kennelijk zelf ook geen raad mee wist en het als satire bestempelde op de wagonladingen boerenfilms die destijds uit de Vlaamse studio's rolden. Niet om aan te zien. Ik heb hem uitgekeken, wat een hele prestatie is. Of je moet een liefhebber zijn van het overacting van al die Vlaamse B-acteurs, met Bert André voorop.

Willeke van Ammelrooy probeert er nog wat van te maken en gaat (zoals gewoonlijk) uit de kleren, maar haar personage is niet geloofwaardig. Moest denken aan een andere Vlaamse film: 'Louisa, een woord van liefde', waarin ze wel de ruimte krijgt in een heel wat beter verhaal en met heel wat betere tegenspelers als Hugo Metsiers en André van den Heuvel. Dat verhaal speelt zich ook af rondom een kasteel en een baron die voor een moeilijke keuze staat. Maar die film gaat ergens over. Aan dit paradijs is niets verloren.

Ondanks de aanwezigheid van Willeke Van Ammelrooy is dit de slechtste film die ik ooit heb gezien & het zijn er heel wat!Desondanks zijn hier zogenaamde "filmkenners" die dit een goede film vinden!Ben 68 en heb de reputatie van filmkenner en zit hier sinds dit filmpanel ontstond tegen "arrogante" Nederlanders met hun uitgesproken mening kan ik echter niet op!Sorry...[