Tiffany Memorandum (1967)

Er bestaan er 5 van : eurospies van Grieco met Ken Clark...onze ruigebehaarde vriend treedt ditmaal op als Dick Hallam ( zo heet hij toch echt ), misdaadverslaggever die verzeild geraakt in de gekende eurospylabyrinthen, die op gegeven moment wel erg warrig worden, al valt alles keurig op zijn plaats.
Hallam heeft als standplaats Parijs, waar zijn net opgepikte casinobyddy , ene Aguirrez, wordt vermoord tijdens een aanslag. De getuige- chauffeur Almereda- vlucht en is derhalve verdacht. Hallam gaat hem zoeken en neemt de trein, die crasht- in speelgoedformaat !- , Almereyda sterft, Hallam raakt gewond. Het eurospyspelletje kan beginnen : Hallam wordt naar een ziekenhuis in Berlijn- koude oorlog- gebracht, men verwart hem daar met Almereyda. Zo dreigt hij in de klauwen te vallen van een sinistere organisatie die wordt geleid door "the shadow ", een crimineel genie dat terzijde wordt gestaan door spy girl Nusciak. Gelukkig is de CIA er om hem te helpen, of liever : CIA agent Vannucci/ Brook wil hem gebruiken als lokaas om the shadow uit de tent te lokken, wil dat Hallam zich blijft uitgeven voor Almereyda. Dan is er ook nog Demich, van wie we niet weten voor wie ze werkt maar wel dat ze ook achter het Almereyda mysterie aanzit. Dit alles lijkt te draaien om een horloge van Almereyda, maar dat is een Mac Guffin : eigenlijk draait het om een... slipje.
Wat we pas leren als alles reeds op zijn kop is gezet : Brook is geen CIA agent maar de moordenaar van Aguirrez die door Almereyda werd gechanteerd via een microfilm met beelden van de aanslag, ,die zat dus niet in een horloge maar een slip, Demich is geen spionne maar een verslaggeefster van een gazet die concurreert met die van Hallam, Nusciak is geen evil spy girl maar een CIA agente, de thugs van de shadow zijn in feite MI5 agenten,, en hijzelf een CIA man ...volgt u het nog ?
Film moet het verder niet zozeer van dit absurde verhaal hebben maar eerder van de wederom prima fotografie van Massi, hoogtepunt was de briljante dubbele moord op het eind : die op film en die in het echt.
Briljante score buitendien van Ortolani.
Alleen jammer dat die Clark een nietszeggend figuur is, er geen echt opwindende spy girls inzitten en al evenmin leuke gadgets. De locaties in Parijs en Berlijn hadden ook wel beter gebruikt kunnen worden.
Doorsnee eurospy genrevoer kortom, helaas slechts op DVD uitgebracht in een soort matinee uitgave met alleen Engelse dubs, al maakt dat gezien de puddingcast niet zoveel uit.