Cure: The Life of Another (2014)

Je neemt een rammelend scenario, twee onervaren actrices (voor beiden de eerste film), je laat veel aan de verbeelding van de kijker over en je hebt een film. En met wat geluk win je er nog een prijs mee ook, want Kroatisch/Bosnische films zijn schaars. Zoiets moet de Zwitsers/Bosnische regisseur Andrea Staka gedacht hebben, want ze moet zich toch wel bewust zijn geweest van de zwakheden van deze film, over twee vriendinnen die de berg bij Dubrovnik opklauteren, ruzie krijgen, waarna één door niet opgehelderde oorzaak van de rotsen stort en komt te overlijden.

Dat laatste is geen spoiler, want valt overal te lezen. Onder meer in de uitgebreide samenvatting op IMDb, waarin heel wat meer verklaard wordt dan ik in de film heb gezien. Zou me niets verbazen als die synopsis, anoniem, door de regisseur zelf is geschreven. Die doodsoorzaak is niet geloofwaardig. Wat daarna gebeurt nog minder. Meisje Linda neemt de plaats in van haar vriendin in het gezin met een dementerende grootmoeder en een warrige moeder. Als 'cure' voor haar schuldgevoel? Iedereen laat haar haar gang gaan, want een moeder heeft ze niet en haar vader heeft het druk.

Toegegeven, de sfeer en de vaagheid is het sterkste punt van deze film, niet het verhaal of de gebeurtenissen. Als genre is genoemd: drama, thriller, mysterie en oorlog. Daar kun je dus alle kanten mee op. Oorlog, want de film is gesitueerd na de belegering van Dubrovnik in 1993 door de Servische troepen, terwijl de oorlog in Bosnië nog in volle gang is. Ik ken die situatie, want ik was dat jaar ook in Dubrovnik. Maar van de vernielingen, bominslagen, vluchtelingen in half verwoeste hotels, maar vooral van die schizofrene toestand is in de film vrijwel niets terug te vinden. Allemaal gemiste kansen.