Juan Xing Quan Fa Yu Fa (1978)

Dikke mensen op de trap zijn pestkoppen

Eigenlijk zou ik eens wat meer werk moeten maken van het kijken van mijn voorraad kungfu films. Ik heb x aantal tijd geleden eens een hele hoop van die Kung Fu Classics Vol xx aangeschaft en hoewel dat allemaal Engels gedubte films zijn met een slechte kwaliteit en nog slechtere ondertiteling, is er toch wel regelmatig een fijn filmpje in te ontdekken. Het was alweer echter bijna een jaar geleden dat ik de vorige in de reeks had gezien, Godfrey Ho's Incredible Shaolin Thunderkick voor de geïnteresseerden en absoluut geen aanrader, dus gisteren eens tijd gemaakt voor Ways of Kung Fu.

Vanwaar die Engelse titels komen, ik snap het toch ook niet altijd. De film opent met Ta Kung die aan het trainen is en ondertussen komt er een voice-over aan te pas die wat meer uitlegt over Kung Fu. Ondertussen zie je af en toe een titeltje verschijnen (onder andere Fists en Movements) waarbij het hoofdpersonage, terwijl de openingscredits nog steeds over het scherm rollen, zich daar even op lijkt te concentreren en dat is volgens mij de enige link met de titel. Gaandeweg zien we een aantal vechtstijlen passeren (op een bepaald moment wordt er zelfs een kikker tussen het gevecht gemonteerd) en valt het vooral op hoe chaotisch dit eigenlijk is. Zo is er onder andere de aanwezigheid van een leraar en leerling in de Drunken Fist stijl die te pas en te onpas komen opduiken, is er opeens een agent die ook achter onze grote slechterik aanzit (hoewel je nooit te weten komt waarom) en verdwijnen personages soms geruisloos uit de film zonder dat je goed weet waarom. Het oogt nogal slordig en dat is jammer, want met een iets meer coherent verhaal (al heb ik genoeg van dit soort films gezien om te weten dat dat vaak niet het geval is) had hier meer in gezeten.

Vooral omdat hier wel een aantal toffe fights in zitten. Halverwege is er een fijn gevecht in de regen waarbij Ta Kung het moet opnemen tegen zijn meester en dan is het jammer dat dit niet in iets betere kwaliteit is te bewonderen. Het eindgevecht met Wu Tak en zijn gouden ring, eentje waar Sonic jaloers op zou zijn, loopt echter wat te lang door. Leung Kar-Yan (die de rol van Shang King op zich neemt) is het beste aan de film, maar Chi Kuan-Chun doet het ook nog wel behoorlijk. Overtuigend in het begin als sulletje van dienst, maar ook overtuigend genoeg wanneer hij zijn vuisten begint te gebruiken. Cliff Ching Ching, de slechterik van dienst, is wat van een iets minder niveau. Bijzonder vreemd ook dat hij een aantal plakkers (?) op zijn gezicht heeft hangen die blijkbaar ter vermomming moeten dienen. Hij had beter zijn wenkbrauwen eens wat getrimd, dan had niemand hem herkend..

Ways of Kung Fu kan er op zich wel mee door, maar het grootste hekelpunt is toch de slordigheid waarmee dit gemaakt is. De agent bijvoorbeeld heeft ook gewoon geen enkele toegevoegde waarde, doet me eerder vermoeden dat ik precies een geknipte versie heb aangeschaft maar ik weet het niet zeker. Soit, leuk anderhalf uurtje vermaak in ieder geval, al moet je de wel erg flauwe en uiteraard ook seksistische humor er maar bijnemen.

3*