Le Ruisseau (1938)

Er bestonden er veel van in die tijd : melodrama's/ sprookjes over gevallen jongedames in nood...in dit geval Gaby Sylvia- die schijnbaar gelanceerd moest worden als tweede Darrieux wat er nooit echt uitkwam- als het arme weesje Denise, verstekeling op het schip van de stoere koopvaardijofficier Cambo/ Paul...die zich natuurlijk over het arme schepsel ontfermt, geholpen door haar niet onprettige verschijning. Het begin van een al dan niet doomed romance waarin de 2 jonggelieven door een onrechtvaardige, verrotte maatschappij richting ongeluk worden gedreven.

Maar dat klinkt toch niet echt als een komedie ? Nou nee, technisch gesproken kun je dit nog wel een komedie noemen gelet op het slot, maar ook alleen op grond daarvan. Voor de rest van de speelduur is dit een soap vintage jaren 30. Waar de enige comic relief geleverd wordt door de kluchtigheid van Michel Simon, maar ook deze figuur is eerder zielig dan komisch te noemen : een in ongenade gevallen aristocraat, geruïneerd, rondbanjerend in een soort Chaplin trampkostuum en aan de kost komend als fotograaf van dirty pictures, in die hoedanigheid ontmoet hij de ongelukkige heldin.

Een heldin die als voornaamste antagoniste een zeer autoritaire en bezitterige moeder heeft : Rosay, niet haar moeder natuurlijk maar die van Paul, die de zee is op gevlucht om aan deze kloek te ontkomen. Een diva buitendien, leider van een revuegezelschap en met als gevolg een stel kruiperige zeiknichten- zoals je die rond iedere diva kunt aantreffen. Om dit portret te completeren is ze ook nog een verklikster en een snob, die niet wil dat zoontje het met een arme donderes aanlegt. Maar dat snobisme biedt juist een kans op verlossing, vreemd genoeg : ze wil namelijk een adellijke titel, en daar verschijnt Simon als de baron...het is dan ook Simon die er via zijn bemiddelingspogingen voor zal gaan zorgen dat deze soap alsnog het etiket komedie kan worden opgeplakt.

Etiket dat je natuurlijk makkelijker op het gekendere fric frac kunt plakken met dezelfde Simon en dezelfde regisseurs, waarvan A-L hier reeds zijn vaste scenarist Aurenche in had gehuurd. Scenario gebaseerd op een toneelstuk trouwens, zo komt het verder- ongebruikelijk voor die tijd- niet over.

Is niet uit op DVD bij mijn weten, laat staan met subs. Ook een beetje te gedateerd melodramatisch om aan te bevelen, behalve aan de diehard Simon fans- al heeft hij hier niet de hoofdrol.

Happy mardi gras !