Inat Hikayeleri (2003)

I.t.t. zijn andere twee films, heeft Çelik hier (met alleen Kurtiz als professionele acteur) prachtwerk geleverd.

Uitgebreidere commentaar volgt later.

Waardering kan misschien hoger uitvallen.

Ik kwam er bij het kijken van deze film achter dat ik Kurtiz eigenlijk flink heb onderschat tot nu toe. Dat wil zeggen: ik wist wel dat het een goede acteur was, maar toonde er verder geen belangstelling voor. Mijn aandacht ging altijd meer uit naar de andere acteurs in zijn films.

Hier speelt hij de sterren van de hemel in verschillende rollen. De film (die in documentaire-stijl is opgenomen) begint met Kurtiz die in een prachtig decor van besneeuwde bergen, de prachtige legende van dat gebied vertelt (ik zou een moord doen om dat op papier te hebben). Kort samengevat heeft hij het erover dat het gebied gekenmerkt wordt door 'koppigheid' (inat). Dan gaat de film over naar de rode draad van het verhaal: Kurtiz heeft een paardenwagen en zijn concurrent met het rode busje daagt hem uit een wedstrijd te houden: wie komt er het eerst in het dorp aan? Kurtiz accepteert het, de reizigers stappen in en de wedstrijd begint.

Tijdens deze reis naar het dorp die behoorlijk lang duurt, vertellen de verschillende reizigers verhalen (hikayeler) waarin 'koppigheid' de kern vormt. In al deze verhalen speelt Kurtiz de hoofdrol.

Zo wordt je ook geconfronteerd met de verschillende culturen die in dat gebied (geboortestreek van mijn ouders) wonen. Turken, Koerden, Kaukasiers: ze komen allemaal aan bod.

Een simpele, maar fijne film.

Woensdag 21 jan. in het Tropentheater:

http://www.tropentheater.nl/smartsite.shtml?ch=FAB&id=5082&ActiviteitID=5076&BeginDatum=1/21/2009%208:30:00%20PM&RecordTitle=Turkse%20Film%20Nu:%20Hakkaride%20bir%20Mevsim