Inquisición (1977)

Frankrijk in de zestiende eeuw, op het moment dat het land door pest wordt geteisterd. Een heksenjager gelooft dat dit het werk is van de duivel en roeit systematisch alle verdachte personen uit. Hij wordt echter verliefd op een vrouw die zich wil wreken op de inquisiteur voor hetgeen haar geliefde werd aangedaan.

Deze eerder makke heksenvervolgingsfilm bereikt nooit het niveau van "Mark of the Devil" of "Witchfinder General". De decors zijn verzorgd maar de folterscenes zijn niet erg expliciet in beeld gezet. De Mondo Macabro Blu-ray heeft wel een mooie print en is zeker verzorgd. De Spaanse audio is beter dan de Engelse en de Engelse ondertitels zijn een pluspunt. Je kunt bij Mondo Macabro zeker slechter treffen...

In februari van dit jaar toen de wereld er nog anders uitzag, toen heb ik kennis gemaakt met de Spaanse regisseur en tevens acteur (speelt zelf de hoofdrol in zijn films en dan als slechterik) Paul Naschy en toen heb ik ook een viertal films van hem gezien. Deze "Inquisición (1977)" van hem wilde ik toen ook nog kijken, maar door andere films en prioriteiten is het er tot nu niet van gekomen.

In dit verhaal, welke zich afspeelt in Frankrijk op het einde van de 16e eeuw waar de pest heerst, draait het om rechter Bernard de Fossey (Paul Naschy), die met twee metgezellen, te weten Pierre Burgot (Tony Isbert) en Nicolas Rodier (Ricardo Merino ), tijdens de inquisitie op heksenjacht is. Hij komt daarbij aan in een klein dorpje, waar hij verliefd wordt op dochter Catherine (Daniela Giordano) van burgemeester Arman (Antonio Casas), die een vriend heeft, te weten Jean Duprat (Juan Luis Galiardo), en die van plan zijn om met elkaar te gaan trouwen. Omdat Jean wordt vermoord tijdens een terugreis uit Toulouse, is Catherine door verdriet uit op wraak en sluit ze een pact met de duivel om af te rekenen met de moordenaar.

"Inquisición" is een film over de gruwelijke vervolging van vrouwen tijdens de inquisitie, maar ook over de kracht van vrouwelijke seksualiteit om terug te vechten, zoals de mooie Catherine die doordrenkt is met de geest van Satan en die haar lichamelijke kracht (met name haar fraaie lichaam ) gebruikt om wraak te nemen op de moordenaar van haar geliefde Jean. Het verhaal zit best aardig in elkaar en wist me zowel te boeien en te vermaken en op het einde is er ook nog een leuke twist m.b.t. Catherine die denkt dat ze in contact is geweest met de duivel en een heks is. Daarbij wordt dan door dokter Émile (die een goede vriend is van haar vader) gezegd:

"You're not a witch, you have no great powers. You only dreamed what you wanted to see. The drink Mabille gave you is a mixture of herbs that produce chimeras and fantastic dreams."

Waarop Catherine zegt:

"My master will protect me, he'll come to my aid. The flames will not harm me and I'll be free."

Dat loopt echter toch iets anders af voor Catherine, want als ze op het einde op de brandstapel terecht komt samen met Bernard de Fossey (waarvan Catherine denkt dat hij achter de moord zit van haar geliefde, maar dat is niet zo en Bernard zegt ook tegen haar "No Catherine, they killed him to rob him. I had nothing to do with it.", komt de duivel haar niet redden en schreeuwt ze het uit van de pijn als de vlammen (die haar wel kwaad doen omdat ze dus geen heks is) haar bereiken

Dat deze film mij natuurlijk ook wist te vermaken komt door de naaktheid van veel vrouwen en door de Horror (beter gezegd de martelingen). Regelmatig is het een combinatie van beiden, waarbij een volledig naakte vrouw (zoals o.a. Eva León in de rol van Pierril Fillé en Loreta Tovar in de rol van Odile) wordt gemarteld door Bernard de Fossey (hij doet het overigens niet zelf), om deze te laten bekennen dat ze een heks is. Hij zegt dan o.a. tegen ze:

"Admit you were at the sabbat and gave worship to Satan, confess !"

De eerste naaktheid is al na circa 7 minuten te zien, als twee vrouwen met de pest naakt op bed liggen. Bij de naaktheid gaat het vooral om borsten, maar ook zie je billen en behaarde (het is immers een jaren 70 film) schaamstreken en dat o.a. als vier vrouwen zich zitten te wassen en plezier hebben in een rivier, waarbij hun kleding wordt gepakt door de irritante en smerige eenogige Rénover (Antonio Iranzo), die een soort NSB-er is omdat hij onschuldige vrouwen verraadt aan Bernard de Fossey en dat als een soort van wraak omdat vrouwen niets van hem moeten hebben.

Uiteraard zie je ook wat naaktheid van de mooie Catherine, maar dat is wel pas vanaf circa de 48e minuut, waarbij ze volledig naakt (door de belichting zie je dan wel alleen haar borsten) een ritueel uitvoert met een schedel van een skelet (die ze van te voren onthoofd heeft van een skelet wat hangt, dus van een opgehangen man of vrouw, aan een boom) om in contact te kunnen komen met de duivel. Naderhand zie je haar nog een aantal keren naakt (o.a. als ze met Bernard de Fossey ligt te neuken in bed) en zie je ook haar billen, maar haar schaamstreek is helaas nooit in beeld (ook niet als ze volledig naakt op een soort van bed gaat liggen, want daar bedekt ze haar schaamstreek dan af door haar rechterbeen op te tillen als ze gaat liggen) te zien. Ondanks dat Daniela Giordano een mooie vrouw was, was ze wel niet de mooiste vrouw in deze film, want dat vond ik persoonlijk Mónica Randall in de rol van zus Madeleine, waarvan helaas geen naaktheid is te zien

De Horror die er in deze film te zien valt, zit vooral in de eerst helft van het verhaal en heeft betrekking op het martelen van vrouwen met martelwerktuig (o.a. een ronddraaiend rad met daaraan messen bevestigd), met als hoogtepunt het aftrekken van een tepel van een borst van een vrouw (ik meen van Jenny Llada) met een tang en dat werd best fraai in beeld gebracht. Van te voren wordt er overigens ook nog met die tang een hete kool op haar lichaam (tussen haar borsten) gedrukt. De meeste vrouwen kunnen de martelingen niet aan (wat ook wel begrijpelijk is, want de martelingen zijn zeer extreem) en bekennen een heks te zijn.

Daarmee is het dan nog niet afgelopen met ze, want zodra ze bekennen een heks te zijn, dan wordt het martelen wel gestopt, maar ze eindigen dan wel op de brandstapel (zo worden o.a. twee vrouwen op een soort van ladder vastgebonden, waarna ze deze omduwen en ze terecht komen op een vuur waarbij ze het uitschreeuwen van de pijn) en dat laatste geldt dus ook voor Catherine.

Opzicht is het wel grappig als Catherine in contact komt met de duivel (althans dat denkt ze en daar gelooft ze ook in, maar het blijkt dus allemaa maar een droom te zijn geweest), die na precies 51 minuten voor het eerst in beeld is te zien, want die zag er best fraai uit in zijn geitenkostuum en die scènes zijn ook behoorlijk sfeervol met rituelen (waarbij o.a. van een naakte vrouw de keel wordt doorgesneden om daar wat bloed van af te tappen). Ze komt daarbij ook te weten wie achter de moord zit van haar geliefde en ze zoent de duivel ook vol op de lippen en de duivel zegt dan op een gegeven moment ook tegen haar:

"Catherine, from now on you shall serve me faithfully."

Het laatste gedeelte van de film mocht er best wezen (ook met wat drama zoals Rénover die zich vergrijpt aan de vrouwen Elvire, waar hij een oogje op heeft, en Madeleine en die ook door hem alle twee gedood worden tijdens een gevecht) en met name de leuke en eigenlijk ook wel verrassende twist. Nadat Catherine en Bernard de Fossey (alhoewel hij het zeker verdiende, was het wel niet terecht) op de brandstapel belanden (Bernard door metgezel Nicolas Rodier, die o.a. een heksentest uitvoert op Catherine en die o.a. ook zegt "Yes ! I worship Satan. I'm a witch ! I am ! But that damned bastard... Has been my lover", waarbij ze dus verwijst naar Bernard de Fossey en die dus ook beschuldigd wordt), komt er nog een verwijzing naar de pest en is de film na circa 90 minuten afgelopen.

De cast doet het best verdienstelijk en zeker de twee hoofdrolspelers Daniela Giordano en Paul Naschy (hij geselt zich op een gegeven moment ook zelf). Al met al is dit toch één van de betere Horror films van regisseur en acteur Paul Naschy, waarbij me het verhaal eigenlijk van de eerste tot de laatste minuut wist te vermaken.

Deze heksenfilm is geregisseerd door Paul Naschy waarin hij zelf ook de hoofdrol speelt, uiteraard als de heksenjager waarbij hij de mooie vrouwen kan folteren. Naaktheid wordt niet geschuwd, maar de folteringen blijven nog redelijk binnen de perken. Het gegeven dat de heksenjager verliefd wordt op een vrouw die net wraak wilt nemen op de inquisiteur voor hetgeen wat hij haar echtgenoot heeft aangedaan is wel een interessant idee. Decors en sfeer zijn ook pluspunten. 6,5/10

Dit is het verdienstelijke regiedebuut van de Spaanse acteur Paul Naschy (ook bekend als Jacinto Molina). Een film met een 'heksenjacht'-thema. Deze film bezit dan ook een historische setting en concentreert zich, zoals de titel suggereert, op de Spaanse Inquisitie. Het entertainment hier is uit de B-categorie met vooral veel sensationele scènes vol mooie naakte vrouwen die worden gemarteld. Als acteur zie je Naschy in de rol van Bernard de Fossey de jacht leiden de bevolking van hekserij verdenken, oordelen, martelen en tot de brandstapel veroordelen. Terwijl hij in het huis van de magistraat verblijft, wordt de inquisiteur verliefd op dochter Catherine. Tot zover niets bijzonders als andere maar de film is interessant omdat het slachtoffer (gespeeld door de Italiaanse actrice Daniela Giordano) haar ziel aan de duivel (eveneens Naschy0 verkoopt, om bovennatuurlijke (en uiteraard seksuele) wraak te nemen. Het plot verloopt langzaam maar er zijn een aantal zeer goede martelscènes maar niet te veel. En een toffe heksenbijeenkomst met Satan met geitenkop! (daarvoor een half puntje meer!) Ach ik ben best fan van het genre, en door exploitatie te combineren met inhoudelijkere ideeën, is dit zeker de moeite waard.