Bus, Jeong Ryu-jang (2002)

Sluit me een keertje bij JayLunar aan.

10de keer goeie keer moet het geweest zijn. Eindelijk eens een Koreaanse film die me bevalt (even Seom buiten beschouwing laten voor extra effect). Geen overhippe jongeren of 'coole' shots deze keer, maar wel een kil, knap in elkaar gezet drama met dikwijls scherpe dialogen.

Het is een verademing om in een (romantisch) drama eens een ander soort personages aan het werk te zien. Geen overmelige, sappy romantische zielen, maar een stabiele iceking en icequeen die al schermend met woorden in elkaar nabijheid komen. De film is op dit gebied zelfs best vrank, al komt hij niet over als taboe/grenzen doorbrekend. Zeer subtiele balans.

Enkel de presentatie laat een beetje te wensen over. Iets te statische (maar wel dikwijls mooie) shots en best afschuwelijke muziek maken dat deze film toch wat van z'n kracht inboet. 't Was een aangename kennismaking met de andere kant van de Koreaanse cinema. 4*

Bijna 20 jaar later, nog steeds goed.

Ik ben nog steeds geen grote fan van Zuid-Koreaanse cinema, maar deze film weet zich genoeg te onderscheiden. Doet vooral denken aan Japanse drama uit die tijd. Kalme filmpjes met thematiek die best uitdagend kan zijn, vooral omdat de film er zelf niet echt de focus op legt (en dus geen moraallesje wordt).

Visueel is het aangenaam. Niks al té uitzonderlijk, maar wel mooi vormgegeven. De score is van hetzelfde niveau, al durft het soms echt wel op randje meligheid balanceren. Acteerwerk verder ook op niveau, en de film houdt het netjes binnen de 90 minuten. Ook niet evident wanneer je ZK films afschuimt.

Rest de premisse, een relatie tussen een 32-jarige leraar en z'n 17-jarige studente. Taboe misschien, maar het klopt wel en tijdens de film heb ik eigenlijk geen moment getwijfeld aan het feit dat de twee voor elkaar gemaakt zijn. Sterk.

4.0* en een uitgebreide review