Night of the Fox (1990)

Viel tegen, onwaarschijnlijk verhaal en niet altijd even sterk gespeeld. 3*

Prima film maar (en na maar komt er altijd kritiek ) net als sommige anderen vonden wij het jammer dat de Duitsers Engels als voertaal hadden en sommigen dan ook nog met een doorspekt accent!

Voor de rest niet veel kritiek, misschien had George Peppard (bekend van de serie "" The A-Team) iets minder eigenwijs over kunnen komen. Hij was trouwens tijdens de opnames in 1990 62 jaar en daarom ook wat vreemd dat een veel jongere vrouw (Deborah Raffin, die 25 jaar jonger is) in deze film hem verkoos boven de aantrekkelijke Italiaanse officier.

Er wordt in het algemeen goed geacteerd, het verhaal blijft boeiend en is geloofwaardig.

Een 7,5 als waardering.

Uber foute poster overigens van een erg vermakelijk en innemend product van de hand van Jack Higgins wellicht fictie, toch speelde zich in april 1944 wel degelijk iets dergelijks af bekend als Excercise Tiger. een mislukte oefening waarbij circa 900 amerikanen om het leven kwamen, meer doden dan de landing op Utah beach, en iets dat zorgvuldig de doofpot inging.

Een meer dan prima miniserie met een heel hoog jeugdsentiment gehalte ontspint zich. Hier leefden we voor vroeger, dit vraten we op, dit was het! Heden ten dag ziet het er allemaal niet zo gelikt meer uit. Peppard ziet er toch wel erg oud uit, was daar wellicht al op het randje van terminale ziekte als ik zijn gehijg zo nu en dan hoor, Raffin vind ik een absolute misscast, en hoewel ze aardige momenten heeft, is ze soms te truttig voor woorden. Slechts Michael York blijft wat mij betreft prima overeind met een overtuigende dubbelrol die twee verschillende uitstralingen behelst. Uiteraard moet een beetje acteur dit overtuigend neer kunnen zetten en daar slaagt York wat mij betreft prima in.

Wat verder vooral opvalt is het typische beeld van Duitsers met een raar accent en de meesten natuurlijk het archetype van het kwaad in menselijks gedaante, al Engelsen zijn typisch Engels, en Harry is uiteraard getekend en daardoor voornamelijk hard en zakelijk maar niet slecht. Laatste dat nog genoemd moet worden is de score die typerend is voor de tijd en een dergelijke product, een heel aardig melancholisch, spannend en melodieus stukje muziek dat een uur na het kijken nog in je kop zit.

Al met al een fijn jaren '90 product, hier en daar onderhevig aan de tand des tijds maar zonder twijfel nog genoeg vermaak en charme.

Indertijd heb ik deze miniserie beslist gezien, maar niet veel van onthouden - en ik kwam hem toevallig tegen nadat ik een documentaire over de Duitse verdedigingswerken op Jersey gezien had. Best interessant, en dus deze serie maar eens gaan kijken, in de vage hoop dat er wat beelden voorbij zouden komen van dertig-of-zo jaar geleden en er daar nog wat meer origineels te zien zou zijn. Maar dat viel wat tegen.

Aan de andere kant dan weer wel een leuk spel van Jack Higgins met de geloofwaardigheid - zoals dat hoort wat ongeloofwaardige maar authentieke details gemixt met nog iets meer ongeloofwaardige details die hij uit zijn eigen pen heeft laten vloeien. Of hoe druk je dat uit - elke goede leugen bevat een kern van waarheid, is geloof ik het gezegde.

York heeft een erg leuke rol om te spelen, en doet dat ook met zichtbaar plezier. En Peppard, toch bepaald niet mijn favoriete acteur en ook een die nogal eens door de mand valt wat mij betreft, tsja, hij zet hier toch een prima stukje werk neer. Verder dan wel weinig te melden. En ja, eens dat je weet dat het plot van Higgins is, dan weet je ook al hoe het afloopt.