Gohan (2026)

Dit gaat een klassieke tranentrekker worden. Altijd zo met die zwerfhonden. En deze is nog eens spuuglelijk ook, dus heb ik sowieso al medelijden met hem.

De producenten van How to Make Millions Before Grandma Dies hebben opnieuw een hit met Gohan te pakken. Hier mijn bespreking van deze Thaise publiekslieveling en tranentrekker. Vanaf deze week in de bioscoop te zien.

https://fastforwardfilm.be/?p=55729

Vorige week gezien, prachtig.

En echt anders dan de vele andere dog movies. Laat dat maar aan de Aziaten over. Geweldig leuke hond ook. Zelfs bij scènes die niet droevig waren, maar wel hele mooie muziek te horen was kreeg ik het moeilijk. Deze wist me echt te raken. Bij scènes dat je dan de hond ook ouder ziet worden en bepaalde dingen die gebeuren kwamen de traantjes echt wel. Zelf ga ik dan meteen aan mijn eigen hond denken en hoeveel ik van dat beestje houdt en dat dit helaas niet voor de rest van mijn leven zal zijn.

Met dit soort films zoek ik echt even mijn emoties op en soms is dat prima, maar dat doe ik liever niet te vaak.

Het leven van een husky is opgedeeld in drie fases. Als puppy vindt hij onderdak bij een 60-plusser [Kitachima Yasushi] die verbitterd is, omdat hij na 35 trouwe dienst bij een autofabrikant is ontslagen. Als beginnend volwassene krijgt hij gezelschap van een illegale immigrant [Poe Namhe Thar] op de vlucht voor de autoriteiten. Zijn laatste periode brengt hij door bij een student [Jaonaay Jinjett Wattanasin] die hem gebruikt om zijn ex-vriendin [Tu Tontawan Tantivejakul] terug te winnen. Overdreven acteerwerk in overvloed en manipulatief tot op het bot (met een zeer aanwezige tranentreksoundtrack). Vooral jeugdige kijkers vinden Gohan vast onweerstaanbaar schattig; voor anderen is dit eerder een sentimentele draak.