Läif a Séil (2023)

Ergens halverwege de 19e eeuw wordt een Luxemburgs dorp geteisterd door dood en hongersnood. In het dorp regeert het meedogenloze dorpshoofd Graff met ijzeren hand. De Luxemburgse film vertelt het verhaal van Helene die ooit het dorp door toedoen van Graff heeft moeten ontvluchten en is wedergekeerd om wraak te nemen. Helene is een vrouw met een missie. Zij stelt alles in het werk om de tirannieke familie Graff te gronde te richten.

Läif a Séil onderscheidt zich door de ongewone historische setting en zijn sterke visuele elementen. Regisseur en coauteur Loïc Tanson hecht zichtbaar waarde aan een authentieke weergave van het tijdperk. Hij creëert een naargeestige rauwe wereld die gekenmerkt wordt door religieuze onderdrukking en bruut geweld. De setting en sfeer zijn magnifiek vormgegeven. De weergave van de zware levensomstandigheden van de dorpsbewoners die lijden onder de tirannie alsmede de ruige ongerepte natuur waarmee het dorp is omgeven maken indruk. Verantwoordelijk daarvoor zijn goed camerawerk en mooie beeldcomposities in combinatie met een onheilspellend en dreigend klinkende score.

Tegenover al dat fraais staat echter een simplistisch en zeer voorspelbaar verhaal, dat zich ook nog eens in een bijzonder laag tempo voltrekt. De tijd die het kost om volstrekt conventionele verhaalelementen tot bloei te laten komen en clichématige karakterontwikkelingen te zien evolueren, is een aanslag op het geduld van de kijker. Läif a Séil overtuigt met zijn indrukwekkende weergave van setting en sfeer. Van de verhaallijn moet de film het niet hebben.