Leviticus (2026)

Beetje vage film over homoseksualiteit, acceptatie, religie en de problemen die daarmee gepaard gaan. Beetje een metafoor voor de taboe van dat soort relaties, voor zover dat nog zo is in een westerse maatschappij. Echt eng wordt het niet en op een gegeven moment weet je het ook wel allemaal, herhaling van zetten. Beetje mislukte poging om allerlei factoren samen te laten komen.

Tja, de homo variant van It follows, maar deze kan je liever overslaan. Ik dacht op een gegeven moment dat de entiteit de gedaante van een transgender of dragqueen zou aannemen en dan is het inderdaad vluchten. Pas in de laatse 25 minuten neemt de spanning wat toe, maar ook dat redt deze film niet.

In een streng religieuze gemeenschap hebben tiener Naim [Joe Bird] en Ryan [Stacy Clausen] homoseksuele gevoelens voor elkaar. Onder druk van Naims moeder [Mia Wasikowska] onderwerpt Rod [Ewen Leslie] de jongens aan een intens ritueel. Vanaf dat moment wordt hun grootste begeerte hun grootste vijand. Een veelbelovend uitgangspunt dat teleurstellend oppervlakkig is uitgewerkt. Chiarella schipper tussen romantisch melodrama en horror en komt en slaat op beide fronten de plank mis, ondanks goed spel van Bird en Clausen.

Vrij originele australische horrorfilm over twee tienerjongens die hun seksualiteit beginnen te ontdekken maar daarbij worden gehinderd door een gewelddadige entiteit. Sterk spel van de twee hoofdrolspelers en sfeervol in beeld gebracht, al is de film aan de trage kant en zijn er niet meer dan een handjevol enge momenten. Maar die zijn dan wel behoorlijk effectief. Doet hier en daar wel wat denken aan genregenoot It Follows.