Hond & Ik (2026)

Uitstekende film over een man wiens leven een wending neemt als hij een hond erft van een overleden familielid. Een fijne wegkijker, zeker als je van honden houdt. Het verloop is wellicht wat voorspelbaar, maar dit is gewoon een fijne film die ook weet te ontroeren. De chemie tussen Egbert Jan Weeber en Jelka van Houten is prima en de nieuwe gezinsdynamiek tijdens de tweede helft is goed uitgewerkt. Een kleine 4.0 sterren.

Een clichefeestje dat met alle vier poten over zichzelf struikelt. Iedereen die ooit een huisdier heeft gehad, of een gebroken gezin heeft gehad of meegemaakt kan zich naar aard plezieren of ergeren in deze film, maar wat beklijft is dat er uiteindelijk niets origineels, niets nieuws, niets eigens uit dit stuk Libelleromantiek komt. Ik zie Jelka graag, maar alsjebliefftt in een productie die iets probeert neer te zetten, niet dit stuk draf dat zelfs EJW nog naar beneden haalt - niets negatiefs over zijn talent, maar te veel rollen die er niks mee doen, net als deze.

En dan die arme hond nog. Zo'n film als dit grenst aan dierenmishandeling. Getverdemme, alleen die muziek bij de aftiteling al. Man man man. Soof met een hond. Fuck toch op.

Weeber en Van Houten als tegenpolen met overeenkomsten. Hoe een huisdier verbinding maakt tussen mensen en hun trauma's. Niet te diepgaand, doch genoeg om een groot publiek aan te raken zonder teveel in clichés weg te zakken. Van den Toorn als hondenkenner levert mooi maatschappelijk werk af . De link tussen mens en huisdier en intermenselijke relaties met alle ups en downs wordt op een gemakkelijke manier vorm gegeven. 3,5*

Best oké omdat de film redelijk down to earth blijft en de relatie daardoor veel minder gemaakt aanvoelt. Ook al werkt niet elk moment (en alle veilige paden worden betreden) en gaat de film stiekem nog iets te lang door, echt een buil hieraan vallen lukt je echt niet. Daarvoor is dit als geheel net lief genoeg. 3,0*.