The Beldham (2024)

Zal nooit mijn soort film worden.

De film begint met Harper die aankomt op de boerderij van haar moeder met haar pasgeboren baby en een postnatale psychose. Tja...dit is weer zo'n film, die een verhaal over een vrouw die worstelt met een psychische aandoening combineert met een bovennatuurlijke aanwezigheid Die een emotionele toestand (angst, verwarring en isolement) verward met horror. Uitermate ingetogen, die met een bijna meditatief tempo verhaald over psychiatrische aandoening die kort na de bevalling kan ontstaan. Trachten om een onheilspellende sfeer in de film te brengen is niet echt een horrorbenadering. Nergens is de film bloederig, spookachtig of heel spannend Het sleept zich voort waardoor de ontknoping onnodig lang op zich laat wachten.

De wisselwerking tussen dramatiek en horrorfilm is inderdaad wat voorspelbaar en het is jammer dat zoveel films binnen dat genre deze tour opgaan, maar regisseuse Angela Gulner omringt zich binnen The Beldham met een aantal uitstekende acteurs en actrices. Zeker Katie Parker en Patricia Heaton doen het sterk binnen verschijningen die niet makkelijk zijn, al worden ze enigszins in de steek gelaten door de weinig sfeervolle regie van Gulner. De spaarzame schrikmomenten ogen geforceerd en het kleurgebruik evenals het camerawerk zijn niet opvallend genoeg, maar het onderliggende concept is aardig gevonden en de insteek is toch nog verrassend. Zeker niet het slechtste binnen dit soort type films, maar aan de andere kant ook niet noemenswaardig genoeg.