Julian (2025)

Cato Kusters regisseert met kunde een teder, intiem portret. De wissselwerking tussen Nina Meurissse en Laurence Roothooft komt oprecht over en dat is de sterkte van deze film. Met deze twee natuurlijke acteurs valt het heftige onderwerp nog zwaarder binnen. Hun liefde én activisme wordt met respect weergegeven.

Het is een waargebeurd verhaal en dat zorgt ervoor dat het toch wat harder raakt. Dat neemt natuurlijk niet weg dat we alweer een "Bury Your Queers"-concept hebben en daar heb ik het inmiddels grondig mee gehad. Wanneer wordt onze happy ending ook eens op film gezet? Oh juist, zoiets wint geen prijzen.

Homofobie wordt schaars in beeld gebracht en gelukkig maar. Deze scènes zouden het publiek moeten doen realiseren dat deze haat de wereld nog niet uit is, en dat is ook zo. Het wordt echter op een clichématige manier in beeld gebracht met als enig doel een verontwaardigd geluidje uit het generieke, heteronormatief publiek te sleuren. Het is doorzichtig.

De goede zaak van Julian en Fleur is inspirerend en deze film doet het eer aan. Jammer dat het middelmatige script de film belemmert om échte impact te maken. Toch zat ik door de ijzersterke acteurs halverwege al met tranen in mijn ogen en die hebben nog tot lang na de aftiteling gerold.

3,5*

Ik moest er even inkomen vanwege de sprongen in tijd maar wat is dit uiteindelijk een prachtige en ontroerende film over het tragische verhaal van Julian Boom en Fleur Pierets. Dikke aanrader! (Ondanks het lage gemiddelde hier)

Fleur [Nina Meurisse] en Julian [Laurence Roothooft] ontmoeten elkaar in 2017 in Parijs en het is liefde op het eerste gezicht. Twee jaar later komt Fleur op het idee om samen te reizen naar de 22 landen waar het huwelijk voor mensen van hetzelfde geslacht is toegestaan en in elk van die landen opnieuw te trouwen. Een groots romantisch gebaar dat door een tragische wending een extra emotionele lading krijgt. Meurisse en Roothooft zijn authentiek als het verliefde stel en Kusters heeft zonder meer gevoel voor visuele stijl, maar het verhaal is mager en snel verteld. De tweede helft voegt weinig toe, omdat dan al duidelijk is hoe dit gaat aflopen. Gebaseerd op het gelijknamige autobiografische boek van Fleur Pierets.