Un Fantasma en la Batalla (2025)

Goeie film over een agente die jarenlang undercover gaat als lid van terroristische ETA. Een film die wegkijkt als een spionage thriller over de bloederige strijd van de ETA in de jaren '90 die ondanks een fictief hoofdpersonage wel wordt ondersteund met archiefmateriaal hier en daar. En dit hoofdpersonage is op het begin wat oppervlakkig, maar dit wordt gaandeweg beter (mede door het subtiele acteerwerk van Susana Abaitua).

Spannende en zeer goed gemaakte film. Ik was onder de indruk van deze film en deze bleef nog even na galmen de dagen nadat ik hem gezien had. De film maakt gebruik van echte beelden uit de jaren dat de ETA Spanje terroriseerde. Dit werkt hier heel goed en geeft een extra lading aan de sfeer in de film. En die is zeer goed getroffen door alles tot in de het laatste detail de jaren 80 weer te geven. Van auto`s tot deurklinken. Van asbakken tot kleding. Daarnaast is de cinematografie prachtig en de soundtrack een kunstwerk. Ergens ontstaat door dit alles een prachtige film, met een continu dreigende spanning. De makers verdienen een groot compliment hiervoor. De hoofdrollen werden echte karakters door het goede acteer werk.

Ik ben opgegroeid met regelmatig nieuws over de aanslagen van de ETA. Ik heb er ooit nog een presentatie over gegeven op de middelbare school. Twee van mijn favoriete boeken (Thomas Nevinson en Berta Isla, beide van Javier Marias) hebben dezelfde onderhuidse spanning als in deze film en speelt ook de ETA een belangrijke rol.

Het blijft een fascinerende tijd die jaren van de ETA in de evenzo fascinerende regio het Baskenland. Hier spannend en goed, zeer goed als film weggezet.

Vaardig gemaakte thriller, met veel oog voor detail, maar wat te vlakjes en voorspelbaar. Over de ETA terreur zijn bij mijn weten niet zoveel films gemaakt, maar los van de setting is het toch een bekend verhaal over een undercoveragent. En daarin kiest de film voor een rechttoe rechtaan aanpak zonder grijstinten, wellicht omdat het thema nog zeer gevoelig ligt in Spanje, en omdat de ETA maar bij weinigen iets van begrip oproept.

De ETA-leden zijn dus kleurloos en onsympathiek, op Begoña na, maar ook met haar is geen sprake van echte vriendschap die de protagonist ook maar een seconde aan het twijfelen brengt. Er is dus weinig te merken van enige kameraadschap, en de rol van de intrigant wordt bovendien te groot gemaakt- elke keer als ze iemand ontmoet of een taak krijgt volgen de arrestaties. Dat had iets beter gedoseerd kunnen worden, want zo was er nauwelijks spanning, en verloopt het geheel naar een voorspelbaar eind.