Fabula (2025)

De openingsfilm van het IFFR was voor mij een tegenvaller. Het grootste issue is dat niemand het niet soepel lopende script en daardoor de lengte onder controle houdt. De film klokt daardoor op meer dan 2 uur en heeft zoveel vaak geforceerde twists en turns dat overdaad echt begint te schaden. Het acteren is ook nog tamelijk wisselvallig waarbij van Huet bijna alle anderen van het doek speelt. En dat vind ik jammer want in dit land hebben we op het gebied van genrefilms zelden wat anders dan zowat een wekelijkse romantische komedie. Voor andere genrefilms en ook voor uitdagendere films is het klimaat helaas een stuk moeilijker en dat is een groot probleem. Het Nederlandse filmaanbod is steeds meer aan het verschralen. Dus ik hoop oprecht dat door iets met een zekere ambitie dat anders is wordt gemaakt dat ik het dan goed vind.

Een nieuwe film van de regisseur van Aanmodderfakker en De ontmaagding van Eva van End, zin in! Nou, dat viel even tegen. Met die twee heeft deze film weinig te maken. Het is te prijzen dat iemand niet keer op keer dezelfde film maakt, maar voor mij valt die keuze nu helaas verkeerd uit.

Allereerst was er natuurlijk dat Limburgse accent. De meeste acteurs komen echt dicht in de buurt en dat is heus knap, maar je hoort voortdurend dat het niet hun eigen taal is en dat stoort me ontzettend. Ik had ook het idee dat ze soms zoveel met de juiste uitspraak bezig waren dat ze aan goed acteren niet toekwamen. Als je zo graag een Limburgse film wil maken, cast dan Limburgse acteurs. Die bestaan echt wel.

Verder kon ik er ook weinig mee. Warrig verhaal, veel langdradige stukken, en het ergste: ik heb nul keer gelachen.

Het zag er allemaal alleraardigst uit, dat wel. Maar ja.

wauwerdewauwie wat is dit een ontieglijk vette film zeg. Kijk we wisten al dat michiel ter horn een hele originele filmmaker is die eigenlijk alles kan. Komische films, horror het maakt hem niet uit. Maar deze keer heeft hij zijn genre wel gevonden denk ik. Een nachtmerrie met een twist, een donker sprookje. Met een vleugje misdaad. En dit allemaal in het Limburgs. Al moet ik wel zeggen er vielen wel een paar acteurs door het ijs hier, Victor Low kan echt geen limburgs accent. Dit mag de pret niet drukken, het is zo lekker die klei van de Peel. De historische achtergrond ik hou van deze film ga hem morgen nog een keer kijken. Ik zweer het je ga deze film kijken en je mag nooit meer zeggen dat de NL film kut is!

Aardige film over een crimineel die met een drugsdeal hoopt weer een grote speler te worden. De droogkomische toon van de film werkt goed (het troosteloze Limburg en de fijne rol van Fedja van Huêt passen hier goed bij). De kleine verhaaltjes halen echter de vaart een beetje uit de film en het gaat ook te veel kanten op.

Ah, weer eens een fijne Nederlandse misdaadfilm dat niet voor het grote publiek bestemd is.

Overeenkomsten met bijvoorbeeld Tarantino en Ritchie zijn er ook niet. Het is echt een geheel eigen misdaadwerkje en dat is verfrissend. Ik zag wel associaties met het volstrekt onbekende Nederlandse werk Sisyphous at work.

Wegens het absurdisme en natuurlijk: dat het zuiden van het land weer eens op een manier van een duister sprookje als decor vormt.

Fredja van Huêt is op volle kracht als een onprettige en cynische crimineel die is uitgeblust en niet meer zo in een positief spotlicht staat met zijn vrouw en dochter. Met zijn sukkelige criminele vriendjes doet hij nog kleine misdaadjes door duiven te stelen uit een sportkantine. Maar de opdrachtgevers willen meer en stellen hem voor om een roofoverval te plegen. Dit loopt dus uit de hand als Jos hierbij de hulp van zijn verslaafde broer vraagt.

En als dat nog niet erg genoeg is; zijn lompe Turkse vriend schijnt een relatie met zijn tienerdochter te hebben en deze is nog in verwachting van een kindje ook. Daarnaast is zijn vader obsessief op zoek naar een harnashelm die de voorouders ergens begraven hadden.

Het word een race tegen de klok, maar niet zoals een typische misdaadfilm. Fabula neemt je mee op een absurde reis door een uithoek van Limburg zoals je die nog niet gekend hebt. De verknipte personages (die kabouter), scherpe dialogen en frustratie-momentjes (die autodeur) en wordt je door allerlei genres heen gedreven.

Is er ook nog plaats voor actie? Ja, zelfs dat is er. Is er ook een fenomenale twist die je niet aan zag komen? Ja die is er ook.

Zoals al werd gezegd: het loopt van de hak op de tak, maar in dit geval is de uitwerking gewoon met liefde gemaakt. Michel de Horn ken ik nog van Aanmodderfakker, wat een totaal andere film is. 11 jaar geleden is dat inmiddels ook. Ik hoop dat hij snel terug mag keren met een nieuw project.

4,5*