Israel and Gaza: Into the Abyss (2024)

Terugblik op de zoveelste oorlog tussen Israël en Hamas die begon op 7 oktober 2023. Burgers van beide zijden komen aan het woord. Bevat veel indringend en expliciet beeldmateriaal, maar heeft vooral meerwaarde omdat de geïnterviewden hun ervaringen plaatsen binnen de context van het overkoepelende conflict. Dat geeft meer inzicht in de redenen voor de haat en het wederzijdse wantrouwen. Stemt je bepaald niet met hoopvol, maar maakt wel duidelijk dat beide partijen gelijk hebben.

Het lijkt in theorie een interessante benadering om de documentaire vanuit twee kanten te brengen. In de praktijk werkt zoiets natuurlijk niet in een situatie als die van Palestina-Israël, door deze benadering krijg je als kijker immers de indruk dat het een verhaal van twee getroffen volken is, van twee min of meer gelijkwaardige slachtoffers, terwijl de realiteit er een is van een onderdrukker en van onderdrukten. Natuurlijk zijn de gebeurtenissen van 7 oktober in Israël niet prettig geweest, echter gebeurde dit niet in een vacuüm. Daar zijn decennia van Israëlische kolonisatie, bezetting, etnische zuivering en terreur aan vooraf gegaan, deze context ontbreekt volledig in de documentaire. Op die manier wek je bij de kijker sympathie op voor Israël, alsof zij slachtoffer zijn, zoals ook de Palestijnen slachtoffer zijn. Het meest pijnlijke voorbeeld is nog wel het portret van een overlevende van het Nova festival. Z'n verhaal, die voor veel kijkers indrukwekkend zal zijn, wekt sympathie en mededogen op en vervolgens zie je deze zelfde persoon zich aansluiten bij het Israëlische bezettingsleger dat verantwoordelijk is voor de genocide en alle daarbij horende oorlogsmisdaden in Gaza. Helaas is de sympathie voor deze persoon dan al opgewekt door z'n eerdere 'slachtoffer' verhaal. Dat hij vervolgens juist dader blijkt te zijn komt dan al veel minder binnen. Minstens zo kwalijk is de partijdige en dubbele benadering van beide partijen. Waar over Israël en het bezettingsleger het taalgebruik en de terminologie uiterst neutraal is is die over de Palestijnen en met name over de verzetsgroep Hamas veel negatiever en gekleurder. Al met al is het, met name door de afwezigheid van de context van ruim 76 jaar voorafgaand aan 7 oktober, vooral een hele frustrerende film en een zoveelste gemiste kans om de kijker iets te leren over de daadwerkelijke situatie en de kern van het probleem.

Het enige wat je hier uit kunt concluderen is dat deze ellende nog heel, heel lang gaat duren.

Gvd wat een ellende...

Ik laat een cijfer maar achterwege omdat het voor mij niet mogelijk is de kwaliteit van de documentaire los te beoordelen van de wreedheden die te zien zijn en of er wel of niet een juiste afspiegeling van de hele gang van zaken wordt gegeven.

Dit moet gewoon stoppen.