You Shall Not Sleep Tonight (2024)

Wederom een horror-anthologie waar de Argentijnse filmmaker Nicolás Onetti als producent optreed Hij deed al twee delen van Nightmare Radio, twee van The 100 Candles Game en een film The Red Book Ritual en nu dus deze You Shall Not Sleep Tonight. De wrap-around (gemaakt door Luciano Montes de Oca, zie je pas na het eerste segment) gaat over een jongentje dat niet kan slapen, waar soms zijn vader binnen loopt en die strips lees; die strips zijn dan de filmpjes en zijn al luttele jaren oud.

Het opent met het eerste segment; "Graines" (2018) van de Franse filmmaker Hervé Freiburger Alles lijkt normaal op het erf van de boerderij, omringd door maisvelden Maar een angstaanjagende dreiging wacht geduldig om aan te vallen...Horror in het maïsveld bij daglicht? De setting is misschien bekend, maar deze korte film had geen dialoog nodig om een ​​voelbare sfeer te creëren.

Het tweede segment; "The Last Seance" (2018) van de Amerikaanse Laura Kulik. Twee zussen. Een avond. Een beslissing tijdens een seance. Niets nieuws, deed een beetje denken aan een James Wan-invloed, degelijk gemaakt maar het had zeker ook creatiever kunnen zijn.

Derde Segment; "The Plague aka La Peste" (2017) van de Uruguayaanse Guillermo Carbonell Soort van allegorie van hoe gemakkelijk men de neiging heeft om oudere aan de kant te zetten als ze lastig worden. Niets bijzonders maar kort genoeg om het boeiend te houden voor de kijker. Eindig zwaarmoedig.

Vierde segment; "Sleepwalk" (2018) van de Portugese Filipe Melo. Een man zoekt een vrouw van wie hem is verteld dat ze de beste appeltaart van het land maakt. Je krijgt het idee dat je iets lekkers te wachten staat, op een Americana-toon en dan de harde klap van de realiteit, allemaal in minder dan 15 minuten. Een langzame, subtiele aanpak waar uiteindelijk een slik-monetje was! Een goede balans tussen prachtige cinematografie en verhalen vertellen.

Vijfde segment; "My Blood" (2019) van de Franse Deka-broers Ben and Julien (voor mij ook de bekendste want eerder zag ik het eveneens goede Sodium Babies (2009) Een vader. Zijn zoon. Een alleenstaande moeder en haar bezeten dochter. Een standaard exorcisme-verhaallijn en een coole wending. De de exorcisme-scène was geweldig! daarnaast bewonderenswaardig mooi vormgegeven verhaal, goed acteerwerk en prima scène voor scène opgebouwde spanning.

Tja, aan het einde is er natuurlijk de afsluiting met het jongentje en zijn vader maar echt veel voegt het niet toe! Denk ook dat deze vorm van horror-anthologie van enkele succesvolle filmpjes achter elkaar te zetten, relatief makkelijk en met een lage budget is te doen. En ook al verdienen de segmenten zeker om gezien te worden, vormen ze doordat de filmpjes niet speciaal voor de anthologie zijn gemaakt ook nergens een echt geheel. Een wow-gevoel blijft een beetje uit! Nu vind ik bloemlezing/anthologies te gek dus en deze was ook zeker leuk genoeg om te genieten!

Argentijnse Horror heeft zich definitief weten te grondvesten binnen het Horror genre.

Zo kwam het sublieme When Evil Lurks al voorbij maar ook Terrified was geweldig.

Deze film is van dezelfde maker als The 100 Candles Game en ook die vond ik verassend goed.

Ook in deze film worden korte Horrorverhalen vertelt waarbij de kijker verassend wordt getrakteerd op een speciale wending na ieder verhaaltje.

Ook wordt er erg sterk geacteerd in bijna ieder verhaal.

Een prima zit en voor mij nog meer Argentijnse Horror in de toekomst svp