Beetlejuice Beetlejuice (2024)

Oh die teaser ziet er leuk uit. De volle minuut met een dikke smile gezeten. Lang geleden dat ik nog eens uitkeek naar een nieuwe Tim Burton.

De eerste vond ik niet veel aan, dus ben benieuwd of dit weer van hetzelfde laken een pak is.

https://youtu.be/e6yDanmWI1E?si=YGYfIjsx_NAEyRqs

Vanaf 5 september 2024 in de bioscoop (Warner Bros. Pictures)

Trailer

'Beetlejuice 2' Review: Lightweight but Works as Ghostly Fan Service - variety.com

'Beetlejuice Beetlejuice' Review: Jenna Ortega Leads Tim Burton's Sequel - deadline.com

Beetlejuice Beetlejuice review – Tim Burton sequel takes retro joyride through old haunts | Film | The Guardian

Tim Burton's aankondiging dat hij een vervolg zou maken op zijn meesterwerk *Beetlejuice* leidde tot gemengde reacties. Toen hij eerder *Alice in Wonderland* verfilmde, waren de verwachtingen hooggespannen, maar het eindresultaat viel voor velen tegen. Dit keer was men bang voor een voorspelbare en fantasieloze herhaling. Maar volgens de eerste berichten gebeurt het tegenovergestelde. Burton weet zijn unieke komedie opnieuw uit te vinden en het lijkt te werken! Een veelbelovend vooruitzicht voor fans van zijn werk.

Lydia [Winona Ryder] heeft carrière gemaakt als presentator van een programma over spookhuizen. Na het overlijden van haar vader keert ze met haar moeder [Catherine O’Hara], haar dochter [Jenna Ortega] en haar vriend Rory [Justin Theroux] terug naar het huis waar Beetlejuice [Michael Keaton] meer dan 30 jaar geleden de boel op stelten zette. Vanaf dat moment heeft Lydia nachtmerries over haar plaaggeest en wanneer Rory het ondenkbare doet, zijn de poppen opnieuw aan het dansen. Een wat warrig plot met Monica Bellucci als demon van dienst, maar Burton laat zich verleiden tot een overdaad aan CGI-effecten. Winona Ryder kruipt probleemloos terug in haar rol, maar 70-plusser Keaton is een schim van zichzelf. Een ongeïnspireerde en volstrekt overbodige sequel en het bewijs dat ook Tim Burton niet feilloos is

Heb me prima vermaakt gisteravond. Veel grappig momenten en bijzondere karakters.

Minder doldwaas dan in '88, maar niettemin een hele degelijke sequel. Burton laat zich er evenwel teveel toe verleiden om zijn succes met Wednesday (en dus Ortega) vrij blindelings hier te importeren. Ook de toegevoegde verhaallijnen met Bellucci en Dafoe zijn eigenlijk voetnoten en onnodig, Burton vergeet zijn zijsprongen uit te werken. Zo krijg je een film waarin alle sterren hun moment moeten pakken, het helpt niet om er een consistent geheel van te maken.

Verder is dit wat mij betreft best oké, alles ziet er gewoon ook goed uit. De screentime van Beetlejuice blijft beperkt, Keaton schittert niet als voorheen, maar het blijft een leuk en gestoord personage. Zijn actieradius blijft misschien net wat te beperkt. Ryder en O'Hara pikken hun rollen vrij feilloos op, Ortega is in zo'n films een goede toevoeging. De overige ledenen van de cast in '88 waren om begrijpelijke redenen niet mogelijk om terug te keren . Jones is dood, de Maitlands 'moved on'. Het verdriet om 'opa Deetz' valt wat op een koude steen .

Het is warrig en gaat af en toe werkelijk alle kanten uit, maar dat is passend. De verwijzingen naar de vorige film zijn meer dan talrijk, de nostalgie uitermate aanwezig. Genoten van het eerste deel? Dan ga je dit waarschijnlijk ook wel appreciëren.

Voordat gisteren naar de Bioscoop ging heb ik nog de versie uit de jaren 80 zitten kijken want dat was lang geleden en kon me weinig meer van het verhaal herinneren.

De versie uit 2024 is niks nieuws onder de zon maar wel puur vermaak waardoor jeje niet snel verveeld.

Keaton met zijn leeftijd speelt weer net als vanouds een uitstekende rol als Beetlejuice en ook Ryder als moeder ,waarvan ik haar rol in de film van de jaren 80 geweldig vond, speelt ook naar behoren.

Ortega vindt ik na haar rol als Wednesday in The Addams Family niet meer stuk te krijgen in de filmwereld en stelt bij mij nooit teleur, een absoluut talent.

Kort samengevat; Niks nieuws maar wel vermakelijk en humoristisch....Prima avond gehad

Oh, dat vond ik nou juist volkomen omgekeerd. Of nou ja... Ryder acteert prima, maar ze speelt wel echt een ander type: niet langer de cynische tiener, maar vooral de afstandelijke doch bezorgde moeder. Bij Keaton daarentegen is niets veranderd: die speelt het personage nog precies zoals 36 jaar geleden.

Eindelijk was het zover en het lang verwachte vervolg,zojuist op het grote witte doek gezien.

Dit vervolg keek ik enorm naar uit.

Na de eerste beroemde eighties classic.

Om te beginnen, deze nieuwe film van Beetlejuice is helaas niet bijster origineel,en teert iets teveel op de eerste classic film.

Michael Keaton speelt in mijn optiek, het beste.

En zet de knotsgekke Beetlejuice net zo kwalitatief neer als in de eerste.

Nieuwkomer Jenna Ortega speelt ook uitstekend.

Winona Ryder als Lydia Deetz speelt ook prima,maar niet geheel op het niveau, als in de eerste classic film.

Catherine O'Hara speelt onder haar niveau, in overacting en overdreven, met vlagen zelfs irritant.

Dat was jammer, want in de eerste classic film speelt zij wel uitstekend.

De verdere cast speelt redelijk.

Een kleine rol voor de oplettende kijker van Danny de Vito die ook beneden zijn niveau speelt, in een helaas weinig zeggend rolletje.

De wijze van de smink, van hem is ook helaas zwak gemaakt.

Het verhaal van deze nieuwe film, is amusant maar weinig vernieuwend net als de film.

De smink van Willem Dafoe is ook zwak gemaakt en die hier ook onder zijn niveau speelt is niet sterk.

Deze film valt op, in verschillende zwakke smink.

En er is best veel op aan te merken, is er in deze film.

De makers hebben, na zoveel tussen jaren, na de eerste film.

Zou je zeggen, veel tijd gehad,om hier een geweldige vervolg film op te maken.

Daarin zijn ze helaas niet geheel geslaagd.

Het is wel een amusante en weer een grappige en griezelige leuke film.

Maar er had zoveel meer, in kunnen zitten.

De film muziek is uitstekend, vooral de soundtrack van de wereld beroemde zangeres Donna Summer met de wereld beroemde en classic song McArthurs park die ook op een Beetlejuice wijze voorbijkomt.

Best mee vermaakt, dit lang verwachte vervolg.

Maar wel enigzins teleurgesteld met het resultaat.

Krap 3,5*

Het origineel nooit gezien. Diit is ook niet of geen vervolg, (?), maar een remake?

Hm. Op zich niet heel veel drang om meteen die eerste te zien. Hoe leuk dit ook is.

Wat het is of juist niet, het is zeker vermakelijk.
Ik ben altijd een beetje verliefd geweest (Ja ja, er is vast iemand die dit niet zo goed keurt) op Winona in Edward Scissorhands.
Vooral in Edward Scissorhands. Niet dat ik zoveel gezien heb met en van haar.. maar voor mij is oprecht niemand meer magisch dan in die film en met haar ex-geliefde.

Jenna Ortega is iets beter dan in Scream.
Verder zitten er genoeg dingen in die roepen dat meneer B. Het niet verleerd is.

Maar de magie van de jaren '90, die is niet te vangen.

Vanavond heb ik de film gezien samen met vrienden; ik vind deze film (bijna) beter dan het origineel. Een waardige opvolger voor het origineel uit 1988. Het houdt het gevoel van de eerste film vast en, oh Bob, wat zal ik je missen.

Gisteren in IMAX gezien met de kids en enorm genoten van deze topfilm.

Ik ben groot fan van de oude film en keek al behoorlijk uit naar dit vervolg.

Meestal is een vervolg op een oude film niet goed omdat er te veel verwijzingen

worden gedaan naar de oude film (memberberries) waardoor de nieuwe film identiteit verlies,

maar gelukkig is dat bij beeltejuice 2 niet het geval. Leuke film, maar de oude beetlejuice is

wat mij betreft beter.

Ik ken de eerste Beetlejuice (1988) niet en ik geloof graag dat deze vooral meer van hetzelfde is dus niet erg origineel meer is maar ik heb erg genoten van deze knotsgekke horrorkomedie rondom Halloween, een oorspronkelijk Keltisch feest dat werd gevierd aan het begin van de winter wanneer de grens tussen de wereld van de levenden en de wereld van de doden het dunst zou zijn. Het sterke van de film is zijn enorme energie die je als kijker in z’n greep houdt, van de spannende openingsmuziek die de graven bijna voelbaar al opent tot het slot waarin alle problemen die de film gaandeweg introduceert tot hun apotheose brengt. Die energie houdt ook het tempo hoog zodat de plotontwikkeling- en grapdichtheid aldoor hoog is en verveling geen kans krijgt. Kortom, dit is topamusement.

Het is zeker een sequel. De Deetz-familie schuift gewoon een generatie op.

Dayer, dank voor de opheldering.

ik had de eerste beetlejuice nooit gezien en speciaal vooraf aan deze film gekeken, die film was best ok maar niet super... maar ja als je een film uit 1988 bekijkt met de ogen van nu dan zijn de effecten uiteraard gedateerd. (ik had de film best kunnen kijken toen maar kennelijk niet van gekomen)

Ik ben blij dat ik die film wel gekeken heb want deel 2 is zeker een vervolg op deel 1 en ook beter. het beste zit helaas pas in het slot, hoe de muziek in de finale het verhaal ondersteunt is echt top en top gedaan en smaakt naar meer.

Moeiteloos bleef ik zitten tot de aftiteling voorbij was en de lichten aangingen.

Het wordt tijd voor meer Tim Burton films!

Die eerste film, uit de kelders van de moderne filmanalen, die kende ik natuurlijk niet. Daar was ik in die tijd echt het slechtste doelgroeplid voor. Ik ben van '68 en dan kijk je op je twintigste ofzo niet naar dit soort dingen. Nou ja, dát soort dingen.

Want nu ben ik over de 55, en ik kijk wel naar dit soort dingen. Het was echt een typisch Burton-feestje, maar dat mag ook. Dat is gepast bij deze heerlijke onzin. Genoten heb ik van de dubbel-Beetlejuice. Echt een leuke film, voor (niet al te) jong en voor oud.

Burton blijft de God van de Droomverfilmingen. Wat zou ik graag dat hij nog eens een stevige verfilming van "Sult" van Knut Hamsun zou maken. Maar dat is uiteraard te veel gevraagd.

Vermakelijk en creatief filmtussendoortje waar regisseur Tim Burton duidelijk lol mee heeft gehad. Het is geen onaardige keuze om één van je vroegere films te bekronen met een vervolg, maar een vervolg dat 36 jaar later komt is natuurlijk altijd een risico. Burton neemt enige twijfel gelukkig al vroeg weg door met allerlei fratsen en trucjes uit te pakken, waardoor Beetlejuice Beetlejuice al snel zijn eigen kleurtje krijgt. Het acteerwerk is over de grote lijn goed (de hoofdpersonages krijgen dan ook erg leuke types), maar Michael Keaton zelf is jammer genoeg iets te veel bijzaak in zijn eigen film. Met het personage van Monica Bellucci is evenzeer weinig aangevangen en eigenlijk worden er in deze film te veel zijwegen opengetrokken, maar Burton krijgt het allemaal voldoende bij elkaar om niet door het ijs te zakken. De visuele weergave van de droomwereld is keer op keer raak en het verhaal wordt met een gezond tempo gebracht, waardoor de film precies levert waar je het voor kijkt. Dat is voor de fanaten wellicht wat aan de veilige kant, maar dat maakt het uitzitten er verder niet veel minder leuk op. Prima vermaak en het is binnen no-time voorbij.

BEETLEJUICE BEETLEJUICE - Fast Forward review

Beetljeuice vond ik wat kinderlijk, daar heeft deze film geen last meer van. De film is wat volwassener van toon en vooral veel meer geplaatst in de echte wereld (de film uit de jaren 80 speelde eerder in Tim Burton-land) inclusief onze social media en ook scènes buiten dat dorpje. Dat is fijn. Wel duurt het goed 40 minuten voor de film een beetje opstart - tot dat moment weet de film maar matig te boeien. Maar daarna gaat dit ding twee versnellingen hoger en is de film zeker vermakelijk. Keaton is meer aanwezig (ook meer dan in deel 1) en doet het oké maar Bob is wel het leukste personage en de Soul Train is geweldig bedacht. De film zit boordevol met allerlei plotjes en personages en is eigenlijk een enorme rommel maar ergens werkt dat wel dat tweede uur. 3,0*.

Geen spijt dat ik voor Beetlejuice ben gegaan. Ik was het niet van plan, maar de film bracht wat ik van Burton verwachtte. Entertainment, creativiteit en chaos in één. De film vloog voorbij en bestond uit verschillende subplots.
Niet dat die allemaal even interessant waren. Button tracht die op het einde aan elkaar te kleven, maar dat lukte maar deels.

Wel fan van Jenna 'Wednesday´ Ortega met haar doordringende ogen en volle lippen. Keaton steelt uiteraard de show, maar Ryder en O´Hara moeten niet onderdoen. Dafoe vond ik maar een jammerlijke weinig zeggende rol neerzetten. Bob was trouwens ook geweldig.

Een aantal geweldige scènes worden afgelost met mindere dingen. Best komisch, niet eng. Pure fun. Oja, die baby, die was echt creepy (en best ook wel lollig). De film voelde wat vol aan, beetje overdaad (ook nog met Bellucci). Chaotisch en dolgedraaid, maar leuk!

Dit was helemaal niks

Meer van hetzelfde. Beetlejuice 2 was een sequel die ik niet snel verwachtte. Ook hier krijgen we veel nostalgie die mensen terugbrengen naar de jaren '80 met een film die mooier in hun geheugen zit dan het eigenlijk is. Het origineel was een luchtige komedie die met dank aan Tim Burton en de kleurrijke cast nog wel de moeite was. Gelukkig is Burton en een groot deel van de cast ook terug. Maar krijgen we versterking van de geweldige Jenna Ortega, zodat het niet alleen bekende gezichten 36 jaar later is.

Het verhaal is een logisch vervolg op deel 1 met enkele nieuwe zijlijnen. Maar veel er van lijken vooral leuke ideeën die weinig werden uitgewerkt en al snel terug dood vallen. Geen hoogvlieger dus, maar wie houdt van deel 1 zal ook genieten van deel 2.

Heb vanaf minuut 11 tot aan het einde met een glimlach verbaasd en verrast gekeken. Heerlijke absurde humor, vlotte film, grappige dialogen, slimme digitale technieken. Als je niet met een knipoog kan kijken naar dan is met een schitterend gebrek voor u een betere keuze !

Beetlejuice 2 Almost Went to Streaming on Max; Tim Burton Refused - variety.com

Bij de allereerste teaser van Beetlejuice Beetlejuice was ik laaiend enthousiast. Bij iedere opvolgende trailer verwaterde dat enthousiasme meer en meer. Het zag er wat geforceerd en artificieel uit. Ik ben ook geen grote fan van het paar Burton/Ortega. Wednesday was een echte opgave om uit te kijken waardoor ik een kleine afkeer kreeg van Ortega. In Scream is ze geweldig maar ze komt meer en meer over als een gemakkelijke keuze om te casten. Neemt niet weg dat ze wel goed acteert en een charmante screen-presence heeft.

Gisterenavond zat ik dan eindelijk in de Sphinx in Gent, deels vol verwachting en deels bang voor een onvermijdelijke teleurstelling. Ik ben blij om te melden dat ik me toch kosteloos vermaakt heb met dit vervolg. Bij de opening credits kwam een walm van nostalgie me tegemoet. Ondanks mijn vooroordelen kwam het net niet als geforceerd over en eerder als een logisch vervolg. Michael Keaton als Beetlejuice steelt de show alweer. Het doet me vermoeden dat hij nooit iets anders gedaan heeft want het komt allemaal zo natuurlijk over. Hij is grofgebekt, charismatisch en verschrikkelijk grappig. De rest van de cast voelt zich blijkbaar ook als een vis in het water want je voelt het plezier van het scherm spatten.

Uiteindelijk is dit zeker geen perfecte film. Zo zijn er heel veel plotlijnen die worden opgebouwd maar nogal onderbenut blijven. Zo heb je Monica Bellucci's Delores die erg badass is maar veel te weinig kansen krijgt om volledig uit de verf te komen. Het verhaal met Ortega en haar nieuwe liefde voelt ook eerder als een manier om haar toch naar de onderwereld te kunnen krijgen. Er is te veel gaande waardoor de focus wat verdwijnt.

Dat de film grappig is heb ik al vermeld. Toch wil ik kwijt dat het me deugd deed dat Burton zijn eigenzinnige aard niet verloren is. Na enkele erg middelmatige films in de laatste jaren komt hij nog eens op de proppen met een film waarbij hij volledig zichzelf kan zijn. Hopelijk is dit een wake-up call voor hem om meer van dit te maken.

Oh, ja: Justice for Bob!

4*