Dead Mail (2024)

Een B-film met niet al te best acteerwerk. Ik vermoed dat die 6,5 op imdb voornamelijk stemmen zijn van de mensen achter deze belabberde film.

Niet helemaal geslaagd, deze sfeervolle maar nogal trage retro thriller over een kidnapping en de bizarre manier waarop men de dader op het spoor komt, maar de film beschikt absoluut over een aantal sterke punten. Zo is de jaren '80-sfeer bijzonder knap getroffen; de film lijkt zo weggelopen te zijn uit dat decennium. Het akteerwerk is daarnaast prima, met zorgvuldig uitgewerkte, originele personages. De plot steekt tenslotte degelijk in elkaar; vooral het detail dat is gaan zitten in alles dat te maken heeft met de electronica uit die tijd is indrukwekkend.

Wat meteen opvalt is de zeer off beat toon en bedachtzame tempo van deze film. De hele film beweegt zich in een compleet eigen wereld. Als je dat niet kunt waarderen, zal je flink moeite hebben met deze film! Daarnaast wordt de film geclassificeerd als horror (aangezien hij ook op Shudder staat), maar veel schrikmomenten zijn er niet. Deze film doet veel dingen eigenzinnig en dat levert uiteraard ook lage waardering op.

Het begint met een bloedige noodkreet die zijn weg vindt naar Jasper, een 'dead letter'-onderzoeker op een postkantoor, gaat via een Scandinavische databroker naar een bizarre relatie van een excentrieke man die is geobsedeerd door modulaire synthesizers en zijn ontvoerde keyboardbouwer. De grootste kracht van de film schuilt in de sfeervolle aanpak. De film bezit een eighties-retro, uitgeklede look, want echt bijdraagt ​​aan de realiteit van de film.

Regisseurs/cameramannen Joe DeBoer en Kyle McConaghy hebben duidelijk ook oog voor goede acteurs, want de meeste acteurs zijn geen grote sterren, maar de acteerkwaliteit is over de hele linie uitstekend! De cast is sterk, met uitstekende acteerprestaties van Tomas Boykin als Jasper, en John Fleck als Trent die ook echt griezelig is en doet denken aan Jeffrey Dahmer.

De sfeer is perfect, gefilmd in een korrelige, jaren '80 esthetiek die aanvoelt alsof hij uit een verloren archiefrol uit 1980 is opgegraven. De muziek van de film is uiteraard vaak van synthesizer met af-en-toe wat orgel-klanken en draagt ook ect bij aan de griezeligheid. Nu is de film fictie, maar het was erg leuk om in de aftiteling "waar zijn ze nu"-scenes te zien! Ja dit levert best iets origineels af, met een horror-achtige sfeer en is één van die films die me eraan herinnert waarom ik van horror houd en hoe rijk en gevarieerd het genre kan zijn.