To Kill a Tiger (2022)

Sjezus, de Oscardocu's waren wel extreem deprimerend dit jaar. Een documentaire over het zoeken naar gerechtigheid na de groepsverkrachting van een 13-jarige is nog de meest opbeurende van het stel. De film volgt alles van indrukwekkend dichtbij, wat des te opvallender is gezien de taboesfeer die er rondom het onderwerp heerst. Vooral sterk is hoe je de lokale gemeenschap op de situatie ziet reageren. Op een gegeven moment ontstaat er echt een dreigende sfeer. Dat geef je goed het idee waar de slachtoffers en hun familie tegenop moeten boksen.

De dochter en vader moesten zelf ook een drempel overwinnen. Je ziet een groot verschil tussen hoe ze overkomen aan het begin van de docu en op het einde. Na de verrassende veroordeling van de daders zie je echt een last van ze afvallen. De muziek maakt het overigens ook dubbel zo intens om de zaak te volgen, en bepaalde figuren zoals die pompeuze vertegenwoordiger van het dorp halen wel het bloed onder je nagels vandaan. En hulde voor de activisten en voor Pahuja, die altijd de juiste vragen aan de betrokkenen weet te stellen.

De aarde is een vreselijke plek, en zeker voor de vrouwen, en nee niet alleen in India. Daar klinkt: ze zal het wel zelf gezocht hebben, hoe dikwijls hoor je dat hier in het westen, best vaak ook!!!

Elke 20 minuten word er dus een vrouw verkracht in India, en meestal blijft dit zonder gevolg. Een docu waar ik ontzettend kwaad van werd, wat een vreselijke mensen in dat dorp, weet niet dat ik geen andere dingen zou doen....

Ik vond het een erg interessante documentaire en het geeft ook een interessant inkijkje in zo'n dorpse gemeenschap in India. De dorpelingen zijn allemaal stuitend kortzichtig, en ik was blij met de goede afloop, althans... Dan wel met de kanttekening dat ik 25 jaar gevangenisstraf wel erg lang vind.

Kiran was 13 jaar toen drie jongens uit hetzelfde dorp haar verkrachtten. In de Indiase dorpscultuur bepaalt traditioneel de dorpsgemeenschap wat er moet gebeuren en zij hebben voorgesteld Kiran aan een van de verkrachters uit te huwelijk zodat “haar eer” gered kan worden. Aangespoord door echtgenote Jaganti besluit vader Ranjit over te gaan tot een rechtszaak. Dat zorgt voor een gespannen sfeer in het dorp dat wordt versterkt door de regelmatig terugkeer van Pahuja en haar crew die onbedoeld een rol spelen in dit opmerkelijke verhaal dat geen twijfel laat bestaan over de positie van vrouwen op het Indiase platteland. De titel verwijst naar het slotinterview waarin Ranjit het als metafoor gebruikt voor de strijd die hij heeft moeten leveren om gerechtigheid voor zijn dochter te krijgen.