Young Hearts (2024)

Elias [Lou Goossens] heeft iets met klasgenoot Valerie [Saar Rogiers], maar wanneer hij kennismaakt met zijn nieuwe overbuurjongen Alexander [Marius de Saeger]. Schattemans scenario volgt braafjes de platgetreden conventies van het volwassenwordingsdrama, maar Goossens’ authentieke spel (geholpen door zijn sprekende ogen) maakt dit de moeite waard.

Deze film heeft inderdaad niets te maken met Close. De vergelijking is krom. Close belicht het thema op een veel donkere manier. Young hearts daarentegen is luchtig en heeft zelfs veel weg van een jeugdfilm. Young hearts is speels, onbevangen en doet dromen van een ideale wereld. Er zijn dan ook geen negatieve personages en dat komt misschien weinig realistisch over, ik begrijp de aanpak van Schatteman wel. Ook voor dergelijke dromerige films is er aandacht nodig en ook deze dragen bij aan het creëren van een positief beeld over het thema.

Fijn ook om vast te stellen dat Schatteman het plot zowat gebaseerd heeft op zijn persoonlijke leven. Ook zijn vader was een charmezanger, een relatief succesvolle ook. En de film is gedraaid in zijn geboortedorp. Een heel andere Van Rampelberg dan wat ik gewoon ben. Zingen is ook voor hem nieuw! Lou Goossens doet het overigens geweldig en met zijn doordringende ogen steelt hij de harten van de kijker. Fijn om ook steeds Dirk Van Dijck te mogen zien, hier als begripvolle opa. Elias' vader is dan wel begripvol, maar is eerder afwezig en is meer met zijn carrière bezig dan met zijn zoon/zonen.

Young hearts is een fijne familiefilm voor jong en oud. Het viel me ook op dat er veel jongeren in de zaal zaten (nu en bij de vorige voorstellingen). Fijn dat dit genre ook eens extra belicht wordt. De Vlaamse cinema is anders vaak nogal ruw en zwaar, de suffe komedies daar gelaten.

En daarom had ik hem vandaag binnen!

Ik ben nog iemand die fysieke media verzameld, blijkbaar een uitstervend ras. En dit is ook niet verwonderlijk. De tijd van een boekje in de hoes bestaat al een tijdje niet meer. Eveneens als en making -off en een versie met commentaar van de regisseur is er helaas ook al niet meer bij. Jammer! Tot daar het negatieve!

Prachtig zomers gevoel deze film. Deed me eerst een beetje denken aan Blinker uit begin jaren 2000. Casting perfect. Dirk Van Dijck, prachtig als opa. Verhaal bitterzoet maar dat doet deze film geen afbreuk. Ook de jonge cast doet het gewoon goed, niets op aan te merken. Het emotioneelste moment zat toch wel in de autoscene. Prachtig geacteerd en als je zelf de tranen voelt komen weet je dat het goed zit. Voor mij een dikke voldoende.

De lovende kritieken zijn niet gelogen. Ik werd eveneens makkelijk meegesleept in deze coming of age. Een dromerig, zoet verhaal over same sex gevoelens. Het soort films waarbij men tussen alle geweld en negativiteit van vandaag eventjes terug rustig van wordt. De jeugd zou iets moois en onvergetelijks moeten zijn dacht Schatteman, en hij stelt het dan ook allemaal idealistisch voor, zonder een greintje afkeuring, alsof je het aan het dromen bent. Je zou het haast onrealistisch kunnen noemen. Elias' gevoelens voor Alexander ontpoppen zich in een sfeer van steun en aanvaarding. Met een hele mooie soundtrack die veel toevoegt. Dé revelatie is Lou Goossens die zijn gevoelens gaandeweg leert onder ogen te zien. Young Hearts kan wat mij betreft in één adem genoemd worden met Jongens en L'Eté '85. Eindelijk eens een Belgische film zonder getier en geroep, zonder terminaal zieken, zonder marginalen en dronkaards en zonder migratieproblematiek. Het werd tijd.