Take a Chance (2023)

Dit lijkt mij te pijnlijk om aan te zien. Regel 1: geef stalkers nooit aandacht. Waarom moet er dan toch een documentaire over deze stumper gemaakt worden.

Gert is best aandoenlijk op momenten, zo diep gaat zijn liefde voor Agnetha. Regisseur Maria weet goed op deze schijnbaar naïeve onschuld in te spelen door het verloop van deze obsessieve periode langzaam aan de kijker weer te geven en niet alle kaarten direct op tafel te leggen, maar zelfs met slechts 86 minuten duurde het alsnog iets te lang en het ontbreken van de ABBA-ster zelf is natuurlijk ook een groot gemis.

Wetenswaardigheid: Agneta Fältskog wou deze documentaire verbieden en verleende ook geen medewerking, hierdoor is het een spreekbuis voor de stalker Gert van der Graaf geworden, jammer maar toch boeiend.

Alles wat niet Engels is, is nagesynchroniseerd. Echt vreselijk om te kijken. Ik kan het niet aan. Laat gewoon de Nederlandse of Zweedse stemmen horen. Of in ieder geval de kans OM dat in te stellen.

Vraag me af waar je deze versie gezien hebt. Op Amazon zijn de stemmen niet nagesynchroniseerd in ieder geval.

Het fenomeen 'stalking' intrigeert me. In de jaren '90 had je Robert Dewey Hoskins die bij Madonna's huis in Los Angeles over een muur was geklommen en in het zwembad twee keer werd beschoten door een bewaker. Hij zou tegen de secretaresse van Madonna hebben gezegd dat als hij haar (Madonna) niet kon krijgen hij haar keel zou doorsnijden, van oor tot oor.

Ook Björk werd rond die tijd slachtoffer van een psychotische stalker, Ricardo Lopez, die Björk in '96 een zelfmoordvideo opstuurde waarin hij zichzelf door zijn hoofd schoot.

Deze stalker is overigens van een heel andere categorie hoor, op mij komt hij eerder over als een of andere stumper die lijdt aan erotomanie. Ik moest denken aan die stalker van Harry Saksioni die hem 40 jaar lang heeft lastig gevallen en waar hij ondanks alles toch medeleven voor voelde. Want deze mensen zijn in feite gewoon ziek.

Maar goed, hij stond wel in de tuin van Fältskog, en je kunt nooit met zekerheid zeggen wat hij gedaan zou hebben als Fältskog de politie niet had gebeld.

Want aan het begin van de docu wordt er weliswaar gezegd dat er aan een verhaal altijd twee kanten zitten, maar dat is nou net precies wat deze docu niet doet, want Fältskog wilde de docu nog tegenhouden en dat begrijp ik maar al te goed.

De psychiater die een gesprek met de stalker voert maakt overigens een opvallende Freudiaanse verspreking, want na zijn verhaal over Fältskog aangehoord te hebben (dat hij een relatie met haar had) zegt de psychiater dat hij het 'onwaarschijnlijk' vindt maar verbetert zich dan vlug met "Euh, ik bedoel ongelofelijk" . Het kan ook zijn dat hij dit bewust deed, maar ik denk het niet, want het ging zo snel.

Toch is de docu het kijken waard, vooral vanwege oude nostalgische beelden van de mooie verschijning Agnetha Fältskog.

Ergens vertelt hij dat toen Fältskog solo optrad in Nederland '83 hij als 16-jarige helemaal naar Aalsmeer was gefietst, naar eigen zeggen 50 kilometer. Maar van Coevorden naar Aalsmeer is wel zo'n 160 km. Dus maar weer even opgezocht. Hij woonde als kind niet in Coevorden maar in Gouda, en dat is naar Aalsmeer 35 kilometer, waar je met de fiets zo'n 2 en een half uur over doet. En dan ook nog terug.

boeiende docu, maar irritant is dat je de oorspronkelijke nederlandse taal hoort waaroverheen de engelse vertaling, en soms DAAR weer overheen Zweeds... en hoor je 3 verschillende talen tegelijkertijd door elkaar en dan nog met je eigen ondertiteling...

Hoe dan ook, het verhaal is / blijft boeiend maar ook wel triest omdat volgens Gert de liefde er nog steeds is, en hij hoop blijft houden na al die jaren en strijdt.

En dit is al zo zijn hele leven lang.

Toch blijft hij wel rustig / kalm in heel zijn verhaal dat het onschuldig lijkt, maar uiteraard niet gezond is.