Inang (2022)

Doordat deze Indonesische horrorfilm gaat over het voor horror niet zo gebruikelijk ritueel van Rabu pungkasan of "Wekesan Wednesday" was dit een best intrigerende en leuke kijkervaring. Het is een bijgeloof onder o.a. Javanen dat als een kind op de de laatste woensdag van Safar (tweede maand van de islamitische maankalender) wordt geboren, dat het pech en ongeluk zal overkomen.

Het verhaal begint met problemen voor de jonge zwangere vrouw Wulan. Haar vriend zit niet te wachten op een kind en ziet liever een abortus. Wulan werkt in een supermarket, leeft van een laag loon, en haar leidinggevende verwacht een seksuele tegenprestatie voor een voorschot. Ze woont in een huisje in een niet zo jofele buurt, dat ze nu niet meer kan betalen dus haar huisbaas schopt haar eruit.

Uiteindelijk stuit ze via Facebook op een groep die ondersteuning biedt aan zwangere vrouwen en komt in contact met een ouder echtpaar die bereid is het ongeboren kind te adopteren. Ze gaat bij hen wonen maar als iets te mooi is om waar te zijn...tja dan is dat in een horrorfilms ook zo!

Het acteerwerk is niet van Amerikaanse of Europese kwaliteit maar de acteerprestaties zijn over het algemeen zeer redelijk. Het is duidelijk dat het verhaal zelf bedoeld is om bang te maken. Jump scares worden (gelukkig) veelal achterwege gelaten. Veel van de horror werkt ook redelijk effectief, maar het voelt erg vertrouwd aan. Alleen is het zo dat de film bijna twee uur duurt, hierdoor blijft het vaak wat lummelen in drama en dat helpt de film niet echt! Toch is dit een kijkbare horror, die nog steeds erg solide is en een paar goede momenten kent!