Ome Cor (2022)

Vol verwachting deze film bekeken. Viel me toch wel tegen. Kan zeker niet tippen aan De Marathon. Hoe krijgen we zo veel mogelijk BN’ers in 90 minuten film? Nou gewoon, veel nikszeggende scènes met ik weet niet hoeveel niks zeggende gastrollen. Ome Cor en zijn dochter zijn denk ik de enige twee die langer dan 5 minuten in beeld zijn geweest. En dat denk ik echt!!

Toch wel hier en daar moeten lachen, en als Feyenoorder kon ik van het einde ook wel genieten.

2,5…. Nee…. De opbrengst gaat naar het goede doel: 3,00*

Meer drama dan komedie. Een rustig voortkabbelend verhaaltje met hier en daar wat humor, maar gemiddeld genomen toch een beetje een tegenvaller. Veel bekende gezichten, tot en met de burgemeester van Rotterdam, konden deze film niet redden. Jammer, ik had er meer van verwacht. Ik hoop dat het goede doel er wél bij vaart.

Martin van Waardenburg alleen al, met het bonte aantal acteurs /actrices maken het af.

Met zo weinig middelen en dan dit resultaat, is een voorbeeld van professionaliteit.

Dat ook nog eens een bijzonder goed doel wordt gesteund, maakt de kers op de taart.

Kon bij voorbaat niet stuk, heb mij kostelijk geamuseerd en daar is het geheel in geslaagd

en daar gaat het om !

Geen geklootzak 5 sterren * * * * *

Aardige film die het puur moet hebben van Van Waardenburg, de mooie plaatjes van Rotterdam en het feit dat de opbrengst naar een goed doel gaat. Want veder is de film wat eentonig met voorspelbare grappen. Waardenburg hobbelt namelijk de hele film van de ene bekende Nederlander naar de andere om geld of onderdak te bietsen. Het zijn meer losse korte sketches dan dat het een gehele film is. De relatie met zijn dochter hangt er beetje als los zand bij en komt op het eind pas echt tot leven. Een speelduur van een uurtje was voldoende geweest. Maar zoals gezegd een prima rol voor Van Waardenburg en visueel best genieten. Gewoon kijken!

Tsja dan ben je toch best een gerenommeerde komiek denk je dan. En dan flans je een geinig scenariootje in elkaar. Nodigt al je bekende vrienden uit en dan heb je vanzelf een leuke film denk je dan. Nou, ech nie.

Wel een fijne tragikomedie uit Nederland. Heerlijk droog en die Nederlandse directe uitspraken, ik hou er wel van. Geen idee of dit Rotterdams was - laat ons hopen van wel - maar de ongedwongen directe stijl van de personages, niet in het minst van Ome Cor zelf, bracht de film naar een hogere kwaliteit en authenticiteit.

Nu, laat ons wel wezen, die Ome Cor is geen doetje. Zelfs geen sympathiek personage. Een nietsnut, een landloper ... en toch. Hopeloos naïef en er vaak in slagend om medelijden op te wekken met loze terugbetaalbeloftes. Humor en drama worden goed afgewisseld. Het einde is uiteraard wat happy end, maar dat hoort er wel bij.

Die flashbacks echter hadden totaal niet gemoeten. Deze zijn echt melig en voegden niets toe aan het verhaal. Ze strookten zelfs niet met het personage.

Van dat platte Rottuhdams door bijna de hele film door kon ik wel genieten en Martin Waardenberg heeft (vooral samen met Wilfried de Jong) erg leuke (en soms bijzonder gewaagde) shows gemaakt, dus de gunfactor is er wel. Maar hier is hij op een veel meer gemakzuchtige toer. Niet als acteur, zijn prima invulling van de waardeloze oplichter Cor, hij lijkt wel de grootste lul van Rotterdam, maakt dat je nooit medelijden met hem krijgt maar hem ook nooit gaat haten. Speciale vermelding nog voor de makeup van Cor. Maar het verhaaltje is zo mager als een Ethiopische marathonloper op hongerstaking. En als we het dan toch hebben over De Marathon, ja die was echt veel beter.

Het wordt ook nooit uitgeleg hoe het ken dat dochterlief als kapster in zo'n gigantisch appartement ken wonuh!

Maar goed we zien dus weinig meer dan een aanschakeling van scenes waarbij Cor probeert te bietsen bij allerlei bekende Nederlanders.

Moest een beetje gniffelen om die zitting in de rechtbank. Hij mocht iets van 36.000 euro terugbetalen of hij kon het kwijt laten schelden met 4 maanden in de nor. Zeker met het zelfrespect van iemand van Cor zou je denken, nou da's snel verdiend Cor, 9000 euries per maand.

Niemandalletje, wel aardig voor een keer maar daarna ken je hem weer wegpleuruh.

Ome Cor... ooit een havenarbeider zit nu thuis met zijn rug. (althans, zo noem je dat) Hij wordt opgeroepen door het UWV waar blijkt dat hij fraude heeft gepleegd met zijn uitkering en zijn ziekmelding. Binnen nog geen week lijkt Cors leven stukje bij beetje niet meer de zijne te worden. Hij raakt zijn huis kwijt en van het ene financiële probleem komt het andere zodat hij letterlijk met zijn oren in de stront zit. De enige kracht die hem nog rest is bijdehand blijven, liegen, dingen verdraaien en daarmee zijn hoofd recht te houden... zodat het soms eens meezit dat hij net zijn gelukjes mag meepakken; maar ten koste van wat? Uiteindelijk komt hij terecht bij zijn dochter die hij al jaren niet meer gezien heeft.

De hele film staat onder druk van de problemen van Cor. Hoe lang blijf je nog glad en bijdehand als de problemen zich op blijven stapelen in plaats van dat er een cent binnenkomt om de boel weer recht te zetten?

Ome Cor drijft ook op een grandioze manier de spot met de hedendaagse zaken en legt wel een geval bloot hoeveel mensen kunnen sjoemelen terwijl het ongemerkt blijft. Ook dat de Rotterdamse sfeer nadrukkelijk is maakt de film compleet. De hele film door draagt Cor een sjaal van Feyenoord (leuk wanneer hij koffie drinkt met Ajaxied Thomas Adca), de Rotterdamse taal werkt beter en ook de stadskiekjes vormen een toepasselijk decor.

Het einde is ook mooi.

Ja, knappe Nederlandse film. Logisch ook dat deze niet in de bioscoop kwam.

4,0*

Matige film over een man die fraudeert met een arbeidsongeschiktheidsuitkering en hierdoor in de problemen komt. Vrij fragmentarisch van opzet en letterlijk bomvol cameo's van BN'ers. Een paar leuke scenes, maar het gaat niet echt ergens heen. Ondanks de korte speelduur had ik het op een gegeven moment wel gezien.

Voor het goede doel van Sophia kinderziekenhuis deze super Rotterdamse film. Van Waardenberg doet waar hij goed in is. Het Rotterdamse taaltje wordt flink gebekt. Als totaal mist de film diepgang doch is wel vermakelijk. Beste scene: de stupiditeit omtrent het parkeren naast een parkeervak...

Als Martin van Waardenberg in een film of serie zit doet het er voor mij eigenlijk helemaal niet meer toe wat het verhaal of boodschap van de film is, alleen zijn aanwezigheid maakt het voor mij al een succes.

Het zelfde heb ik bij Michiel Romeyn......

Ome Cor is een sympathieke film, niet in de laatste plaats omdat hij gemaakt is voor het goede doel.

Verder heb ik nog nooit een film gezien die in feite een aaneenrijging is van cameo's. Bij werkelijk iedere scène denk je: wie zal dit nu weer zijn? En dan is het onmiddellijk lachen. Bert Visscher als haven voorman! Huub Stapel als bloemenman! En het gaat maar door. Het aan elkaar plakken van cameo's is hier gewoon verheven tot kunstvorm.

De film heeft daar wel onder te lijden, want het middenstuk komt daardoor weinig vooruit qua verhaal. Toch weet men met flashbacks wel degelijk iets in het gevoelsleven van de kijker te bewerkstelligen waardoor het onmogelijk is om echt negatief te zijn over deze film. Maar toch: er zitten leuke grappen in maar wel iets te weinig`èchte dijenkletsers.

Er is inmiddels een vervolg in de maak, getiteld "Opa Cor", met o.a. Johan Derksen (die schijnt een lijk te spelen).

3 sterren!

Een leuke komedie van Netflix. Alleen als Ajacied die sjaal van 010 constant in beeld is wat minder.

Keek lekker weg

Aardige film met heel wat coryfeeën (pun intended).

Sommige dingen zoals het First Dates intermezzo zijn geinig. Goed kijkbaar maar echt grappig of scherp wordt het nergens.

Tja, wat moet je er mee? Ik heb niks met Rotterdam en kon ook niks met deze film eigenlijk maar, ik heb af en toe toch stiekem best kunnen lachen, dat wel. Acteerwerk was allemaal niet heel zuiver, ik vond het script maar slapjes en het verhaal vond ik nou ook niet echt iets denderends maar hé, als tussendoortje werkte deze film best goed. Ik ben geen groot fan, leuk om een keer gezien te hebben; dat weer wel.

Een verassend leuke Nederlandse echte Rotterdamse film.

Martin van Waardenberg als Ome Cor doet dit met een Rotterdamse flair en hij zet deze rol op komische en hele leuke wijze neer.

Maar ook heeft de film een ontroerende noot.

Een Nederlandse film die een duim omhoog verdient.

Ik ben wel de laatste met sympathie voor Rotterdammers en Feyenoorders, maar toch heb ik me wel anderhalf uur redelijk vermaakt met alle problemen van Ome Cor in deze tragi-komedie. Je kan het niet echt een film noemen, het is meer een lading sketches achter elkaar om zoveel mogelijk cameo's te laten zien van Bekende Rotterdammers/Nederlanders. Soms best vermakelijk, soms niet boeiend en genoeg die ik vermoedelijk niet eens heb herkend want bij de aftiteling stonden namen die me niks zeiden. Het einde is een beetje afgeraffeld, vraag me ook af hoe een kapster de hele schuld van Ome Cor af kan betalen. Maar ach, prima zondagvermaak.

3*

PS: Beste moment is wel Thomas Acda die met zijn Ajax sjaaltje om Ome Cor een Euro geeft voor een bakkie koffie

Best grappig zo nu en dan maar over de gehele linie wat te mager. Als film behoorlijk mislukt en gekunsteld. Samenraapsel van bekende Rotterdammers en andere BN’ers en een stuk citymarketing. Over de regie zullen we het verder maar niet hebben.. Ook nogal melodramatisch op een gegeven moment.

Werkt denk ik beter als een serie losse sketches.

Het was net of ik soms naar een serie te kijken in plaats van een film, met veel bekende Rotterdammers (Gerard Cox, Joke Bruis, John Buisman, Loes Luca e.d.) Ik ben geen Rotterdammer, maar kan het wel waarderen. Het is geen overvlieger, maar wel aardig om weg te kijken...

Niet zozeer een film maar eerder een verzameling sketches met in elke scène een BN'er. Blijkbaar allemaal vrijwillig en voor Stichting Vrienden van Sophia van het kinderziekenhuis dus iets dat ik wel kan waarderen, al maakt dat geen goede film. Zeker in het begin had ik moeite ermee, vooral hoe men bij UWV omging met een klant. Zo volstrekt niet geloofwaardig - zelfs een komedie moet een zekere mate van geloofwaardigheid hebben om grappig te zijn. De sketches daarna zijn wel beter maar er zitten genoeg stukjes in die niet werken. 2,5*.

sympathiek gemaakte film die duidelijk voor en door Rotterdammers in hart en nieren is gemaakt. Ik moest niet echt hard lachen het was vaak een beetje flauw. Het duurde ook even om in de film te komen. Ome Cor is nou eenmaal niet echt een type karakter die je aardig vindt. Iemand die met zn uitkering fraudeert en te lui is dat hij een vinger uitsteekt, jat, liegt. Zijn dochter niet ziet haha. Nou mijn sympathie had hij niet, maar blijkbaar kent hij toch de hele stad (hoe dit komt weten we niet?). Gaandeweg de film krijg je wel een beetje door hoe de vork in de steel zit en ga je toch deze Cor iets meer voordeel van de twijfel geven. Alles bij elkaar gewoon leuk, veel cameo's iedereen zit er zon beetje in. Zelf Thomas Acda als aartsrivaal ja leuk hoor op zon manier een film maken mag wat mij betreft vaker.

Dit pretproject is voor een appel en een ei gemaakt, en dat zie je er ook wel aan af. Maar Martin van Waardenberg heeft genoeg BN'ers verzameld voor een verzameling sketches rond zijn eigen typetje Ome Cor. Een platzakke uitkeringsfraudeur, sjacheraar, slechte vader en Feyenoord-supporter Goede bedoelingen en een hart van goud, maar uiteindelijk wordt zelfs Ome Cor ingehaald door zijn vrije levensloop. Het maakt 'Ome Cor' (2022) tot een luchtige feelgood dramady over tweede kansen tegen de achtergrond van een bruisende metropool.

Na het zien van deze drol van een film ben ik best wel verbaasd over het best hoge gemiddelde. Ik kon hier vrij weinig mee, een onsamenhangende reeks sketches over het oninteressante typetje Ome Cor die eigenlijk geen moment grappig wordt (hoogstens een kleine glimlach bij bv Thomas Acda of Humberto Tan), en het sentiment komt ook niet van de grond. Blijft over een spelletje spot-de-BN'er en af en toe nog wat leuke Rotterdamse uitdrukkingen. Het duurde maar anderhalf uur, maar het voelde alsnog tergend lang.

De 66-jarige weduwnaar “Ome Cor” Kalkman zit in een diep dal. Het contact met zijn dochter [Floortje Van Waardenberg] is verwaterd, zijn huisbaas [Pierre Bokma] zet hem op straat wegens een huurachterstand, hij verliest zijn laatste centen aan een oplichter [Frank Lammers] en de openbaar aanklager [Plien van Bennekom] vervolgt hem wegens uitkeringsfraude. Cor zwerft door Rotterdam op zoek naar iemand die hem een beetje geld kan geven om de dag door te komen, maar krijgt de ene na de andere tegenslag te verwerken. Vele topacteurs en bekende Nederlanders hebben bijrolletjes en er zijn cameo’s van bekende Rotterdammers in een scenario dat het moet hebben van Van Waardenberg. Die neemt zijn rol gelukkig serieus en schetst een uiteindelijk ontroerend portret van een eenvoudige, vriendelijk man die slachtoffer is geworden van zijn naïviteit en krampachtig vasthoudt aan wat nog rest van zijn waardigheid. Kreeg (helaas) een vervolg: Opa Cor.