Wunderschön (2022)

Vrouwen en hun uiterlijk. Altijd lastig. Dat begint al in de puberteit met een ietwat gezet meisje als Leyla dat zich voor haar lichaam schaamt. Je kunt je er iets bij voorstellen. Haar mistroostigheid is beter voorstelbaar dan bij het model Julie dat er goed uitziet maar ook niet tevreden is met haar lichaam en zich genoodzaakt ziet zich met fitness bezig te houden omdat het modellenbureau waarvoor zij werkt normen hanteert die verder gaan dan ‘er goed uitzien’. Of neem een ander geval. Een jonge moeder die er wat uitgezakt bijloopt, onzeker wordt en te rade gaat bij de plastische chirurg. Of neem Frauke van wie de kinderen het huis uit zijn en die zich opmaakt voor een fijne tijd met haar gepensioneerde man en ontdekt dat ze niet meer door hem wordt begeerd.

Wunderschon is een episodenfilm van de Duitse Karoline Herfurth. Een film met een aantal verhaallijnen draaiende om de noden van vrouwen in diverse levensfasen en in diverse leefsituaties. Verhaaltjes die door elkaar geweven aan de kijker worden gepresenteerd. Met humor, drama en een beetje maatschappijkritiek. In beginsel best leuk om te volgen, maar na verloop van tijd ook wat saai. Een heuse spanningsboog ontbreekt namelijk. Dat ligt niet alleen aan de episodische structuur van de film die diepzinnigheid uitbant. Dat ligt eveneens aan de manier waarop conflicten en moeilijkheden worden behandeld. De film wekt nooit de indruk dat er geen oplossing voor een situatie is. Die insteek is erg positief en dat is hartstikke bevredigend voor de personages maar kijkt niet erg spannend.

Een film met veel personages overigens. Die worden logischerwijs oppervlakkig neergezet. De term ‘wandelende clichés’ gaat wat ver, maar komt in de buurt. Het zijn niet bepaald intrigerende personages. Geen gezelschap dat je aan het scherm gekluisterd houdt. De personages zijn hoogstens aangenaam of vermakelijk gezelschap. De verhaaltjes hebben dezelfde kwalificaties.

De diepere boodschap die aan het eind aan de film kan worden onttrokken, is weinig inspirerend. Veel meer dan de goede raad om jezelf wat luchtiger in het leven te zetten, houdt die boodschap niet in. "Beste kijker, neem het allemaal niet zo zwaar, er is immers altijd wel een positieve oplossing te bedenken". Heerlijk simplistisch, zo’n insteek. Ik knapte er erg van op.

Het leven van vijf Duitse vrouwen die worstelen met de maatschappelijke verwachtingen die hun “rol” met zich meebrengt. Julie [Emilia Schüle] is een eenzaam fotomodel dat door haar baas [Melike Fouroutan] gesommeerd wordt om af te vallen en een band krijgt met haar jonge buurmeisje [Luna Arwen Krüger]; Docente en gedoodverfde vrijgezel Vicky [Nora Tschirner] raakt in verwarring na een opmerkelijke ontmoeting met Franz [Maximilian Brücker]; haar beste vriendin Sonja [Karoline Herfurth] worstelt met de last van haar moederschap en zou maar wat graag willen ruilen met haar partner [Friedrich Mücke]; Frauke [Martina Gedeck] zoekt naar een manier om haar relatie met Wolfgang [Joachim Król] nieuw leven in te blazen; tiener Leyla [Dilara Aylin Ziem] worstelt met een negatief zelfbeeld vanwege haar gewicht.