The Sleep: Survival Horror - Part One (2022)

Dom.

Het is een film afkomstig van een regisseur die ambitieus is. Zo ambitieus dat hij teveel in zichzelf begint te geloven. Hij, Devin Rice, krijgt niet de meest onbekende (maar ook niet de meest bekende) cast aan zijn kant en voegt allerlei bijzondere uitkomsten aan de film toe. Je zou denken dat het een voltreffer is.

Dat is het echter niet. De film gaat zichzelf namelijk veel te ver voorbij. Als je namelijk de verklaring geeft dat "de enige logica is dat er geen logica is" dan weet je het geloof ik zelf ook niet meer. Ik dacht eerst dat ik gewoon te moe was om bij de les te blijven, maar ik ga er vanuit dat niemand bij de les kan blijven. Er zit namelijk geen enkele degelijke logica of uitleg aan verbonden.

Het acteerwerk is enthousiast, maar matig. Acteurs weten zich simpelweg geen raad met de karikaturale figuurtjes die ze moeten spelen. Qua stilering weet de film nog weleens een leuk trucje uit te halen zoals gedraai met de camera of gespeel met kleurtjes. Ook qua effecten pakt de film opvallend genoeg vaak uit, en alhoewel het er niet vreselijk uitziet is het wel gewoon iets meer gedetailleerd, maar matig geflits uit de computer.

Verder opvallend hoe rommelig de film overkomt. Je hebt uiteindelijk gewoon geen idee meer wat er gaande is. Niet omdat de film het zo mysterieus aanpakt, maar omdat het allemaal gewoon chaotisch is. Random ideeën zoals toverstafjes verschijnen uit het niets, aan weinig wordt een degelijke verklaring gegeven en je moet eigenlijk maar raden waarom de personages doen wat ze doen.

Ik zou de film niet aanraden. Destijds vond ik het interessant klinken, maar de film komt zeker in het begin te arrogant over door met 4 verschillende waarschuwingen te komen die gaandeweg totaal niet serieus meer te nemen zijn. Ik wil graag een tip aan Devin Rice geven door gewoon even de tijd te nemen om een normaal verhaal te schrijven, niet dit soort dom gezever over een speelduur van 115 minuten. Zonde, ergens diep begraven zat ongekende potentie.