Nudo Mixteco (2021)

Moest er even inkomen, maar dan ontvouwt zich toch een zeer mooi naturel gespeeld drievoudig drama. De dorpscultuur komt bijzonder mooi tot leven, met name in die bijeenkomst.

Bij vlagen magisch.

Als typische filmhuisfilm is de film erg langzaam – voor een groot deel voelt de film meer als een toeristisch uitje naar de binnenlanden van Mexico dan als een speelfilm waarbij we getracteerd worden op wat folklore en wat natuurschoon – maar als je wakker kunt blijven wordt de film gaandeweg indringender en blijkt de film bepaald niet slecht. De film laat ons drie mensen volgen die uit hetzelfde dorp waren vertrokken omdat het dorp hen te weinig kansen bood en op hetzelfde moment terugkeren in het dorp waar ze hun eigen problemen blijken te hebben, waarbij zowel de pijn van de vertrokkenen als de pijn van de achterblijvers zichtbaar wordt.

Drie voormalige bewoners van een klein, conservatief Mexicaans dorpje keren terug naar het dorp om hun verleden onder ogen te zien. Maria [Sonia Souoh] is verstoten door haar familie maar keert terug voor de begrafenis van haar moeder. Muzikant Esteban [Noé Hernández] keert naar drie jaar terug om zich te herenigen met zijn echtgenote Chabela [Aida López] en roept het traditionele dorpstribunaal bijeen wanneer blijkt dat Chabela een relatie blijkt te hebben met José Luis [Jorge Doal]. Tenslotte keert marktverkoopster Toña [Myriam Bravo] terug uit gecorrumpeerde Mexico City om haar dochter te bezoeken en gaat daar keihard de confrontatie aan met haar moeder en stiefvader. De verhaallijnen zijn slim met elkaar verweven geven een indringend beeld van de worsteling van drie vrouwen met hun seksuele identiteit, verlangens en trauma’s.

NUDO MIXTECO

Drie verhaallijnen in een Mexicaanse regio, een regio met niet bijster veel kansen. Een omgeving waar ieder zijn eigen problemen heeft, los van elkaar en toch met elkaar verbonden. De centrale rode draad lijkt seksualiteit te zijn, vooral hoe vrouwen die (wensen) te beleven of dienen te ondergaan.

Drie onderwerpen ook die zich telkens in een ander spectrum van de geldende (juridische) samenleving bevinden. In het eerste verhaal gaat het om een amoureuze relatie tussen personen met hetzelfde geslacht, het tweede verhaal gaat technisch over overspel waarbij na vele jaren de echtgenoot plots terug verschijnt alsof er geen vuiltje aan de lucht is. Het derde verhaal is schrijnend en bevindt zich in de incestueuze sfeer.

Telkens zijn het personen die terugkeren naar hun heimat die ze om bepaalde redenen verlaten hebben. Voor allen lijkt de conclusie dat er weinig is veranderd.