Raymond! (2020)

Liefde voor muziek

Je zult het misschien niet meteen verwachten, maar Raymond van het Groenewoud is er altijd in mijn leven geweest. Mijn moeder is namelijk al jarenlang fan (ze zag hem eind jaren '70 met De Centimeters als begeleidingsband en was meteen verkocht) en gebruikt zijn muziek altijd als ondersteuning wanneer ze in het huis aan het poetsen is. De keren dat ik van school thuis kwam en al aan de hoek van de straat Raymond "Meisjes, ze maken ons kapot meneer" hoorde brullen zijn dan ook ontelbaar..

Ik heb ondertussen van het Groenewoud ook live gezien (als ik me niet vergis moet dat anno 2013 zijn geweest, het was dus al een oudere variant van de zanger geworden) en wat ik daar zag heeft me blij gemaakt, heeft me zelfs diep geraakt, maar ik kreeg toen wel het gevoel dat het geen makkelijke man was. Een gevoel dat na het kijken van deze documentaire nog extra kracht heeft gekregen, want af en toe lijkt het alsof hij eigenlijk zelf weinig zin had in het overlopen van zijn leven. In een interview naar aanleiding van de documentaire hoorde ik hem minzaam zeggen dat hij er misschien over een jaar of 10 wel eens naar ging kijken en ik vraag me af of hij dan zou beseffen hoe gesloten hij is. Kans is groot dat hij dat reeds beseft natuurlijk en het is echt verwonderlijk hoe weinig je over de persoon van het Groenewoud te weten komt in het dik anderhalf uur dat de documentaire duurt. Raymond vertelt veel en weinig, af en toe worden er belangrijke nevenpersonages bijgeroepen (onder andere Jean Blaute, ex-lieven en kinderen) maar ook zij kunnen maar moeilijk de muur die de zanger rond hem heeft gebouwd afbreken. Daardoor krijg ik wel het gevoel dat hier wel meer in had kunnen zitten, maar ik vrees dat we het hier echt wel mee zullen moeten doen.

De opbouw is dan ook maar wat zozo te noemen. Logischerwijs wordt alles chronologisch gebracht, maar in de eerste aflevering worden al linkjes gelegd naar de nieuwe langspeler (Speel) en Bitter en Bot, diens eerste single. Het is soms een wat over-en-weer geloop tussen verschillende tijdsperiodes en wie bijvoorbeeld verwacht om echt veel te weten te komen over het ontstaan van Twee Meisjes of Vlaanderen Boven komt bedrogen uit. Kijkt allemaal wel vlotjes weg, dat wel.

Nipte 3.5*

Raymond over Raymond. Info uit de eerste hand dus en een blik over de man zijn carrière. Een echte ode kan je het niet noemen, daarvoor is het te bescheiden. Maar het neemt wel de tijd om nostalgisch terug te blikken op de carrière van de bekende zanger. Het is een zeer gezellige babbel bij de koffie geworden, bij wijze van spreken. Hier en daar horen we een nummer dat hij brengt met een andere artiest. En hij gaat naar de locaties waar hij is opgegroeid en geleefd heeft. Persoonlijk is het stuk van zijn school in Deurne wel interessant. Recht tegenover die school woont nu mijn moeder en heb zelf altijd in Deurne gewoond. Verwacht geen visuele pracht of een echt eerbetoon, maar door alles te spreiden over 3 afleveringen wordt er wel tijd genomen om alles niet zomaar af te rammelen. Daarvoor is zijn carrière te groot.

“Da’s nu al 38 jaar dat ik zing dat ik al 10 jaar in het vak zit”, lacht zanger en liedjesschrijver Raymond van ’t Groenewoud tijdens een live-uitvoering van zijn klassieker “Je Veux de l’Amour”. Deze documentaire kijkt terug op de hoogte- en dieptepunt uit zijn carrière, maar Van Mileghem is duidelijk meer geïnteresseerd in de manier waarop Van ’t Groenewoud zijn liefde voor muziek met zijn liefde voor vrouwen probeerde te combineren en wat voor invloed dat heeft gehad op zijn ex-vrouwen en vriendinnen en zijn zoons. Zo nu en dan ontlokt Van Mileghem een interessante uitspraak, maar Raymond blijft toch min of meer een enigma.