Sisyphus at Work (2021)

Bijna een droom van een (Nederlandse) film.

Persoonlijk omdat 's-Hertogenbosch door omstandigheden voor mij hoog in de rang staat als de mooiste stad van Nederland. Dat was al een verrassend pluspunt na een lange vraag en na zo nu en dan zoeken of de stad ook eens in een film is gebruikt. Deze film is er een ode aan. En blijkbaar ook niet voor niks. Want het verhaal moet lonken naar Jeroen Bosch. Het levert een prijzenpakket op die je maar weer eens zelden tot nooit in Nederlandse films mag treffen. Of waar weer vele jaren overheen gaan totdat het weer eens boven tafel gehaald wordt. Want nee, normaal is Sisyphus at Work absoluut niet. En daar zat ik op te wachten.

Boy Talma is een man op leeftijd die na jaren in Amerika gezeten te hebben, terugkeert naar 's-Hertogenbosch.
Hij wil zijn toneelthema's weer herpakken en besluit om een stuk te maken over Sisyphus. Maar dan krijgt hij ook te horen dat hij nog maar negen maanden te leven heeft maar besluit dit voor zijn gezin en voor iedereen verborgen te houden. Althans, hij probeert zijn toneelstuk te gebruiken om het boodschap wel over te brengen; zodat mensen denken dat het slechts een script is.

Maar hoe langer je naar de film kijkt; hoe meer je wordt meegezogen in een wel hele opmerkelijke wereld dat hier wordt neergezet. Op den duur krijgen de toneelstukken en de werkelijkheid en zelfs fantasie een vage scheidslijn. Hierin gaat de regisseur volop aan de haal met een fantastische vorm van surrealisme dat tegen het Lynchiaanse aanloopt, knotsgekke verknipte personages en schuwt hij totaal niks. De decors en de gekte in de toneelstukken zijn om van te smullen en de werkelijkheid (als ik niet over iets heengekeken heb) vormt een soort leegte in het bestaan. De film gaat alle kanten op. Ook de flashbacks zijn een mooie toevoeging; zeker wanneer hij er in het heden achter komt dat hij al die tijd een affaire met zijn dochter heeft gehad Uiteindelijk is de roadtrip met die dochter van die aan een ziekte overleden homo-figurant ook een onvergetelijk moment waarmee hij het leven wilt afsluiten.

Ja, ik had ook verwacht dat dit weer zo'n typische Nederlandse brave arty farty gimmick zou gaan worden, maar uiteindelijk is er wel een verschil tussen 's-Hertogenbosch en het spruitjesluchtstreek en het Zuidas. Weet ik toevallig, gezien mijn halve familie daar is gesticht.

Maar ik ben bang dat hij niet is aan te bevelen aan het publiek. Dus moet ik de bewondering maar weer voor mezelf houden.

4,5*