Mevrouw Faber (2019)

Hulde voor Harriette (voorheen Harm) en Siepie die openhartig vertellen over de grote verandering in hun leven. Harm had altijd de heimelijke wens om een geslachtsveranderingsoperatie te ondergaan, omdat hij zich altijd een vrouw voelde. Na een jarenlang huwelijk gaat hij het traject in en als de documentaire start is Harm al Harriette, alleen heeft de operatie nog niet plaatsgevonden. Allebei vragen ze zich af hoe hun relatie zich in de toekomst zal ontwikkelen. De liefde en loyaliteit naar elkaar toe zijn onverminderd groot.

Ook is er aandacht voor de vraag hoe het is om in een kleine Friese gemeenschap met een geheim rond te lopen en vervolgens uit de kast te komen.

Ontroerend en volledig portret, waarin de hoogbejaarde ouders en de zus van Harriet aan bod komen.

Als een Friese immigrant in Noord-Brabant geniet ik wellicht meer dan de gemiddelde kijker van die typischee nuchterheid van Harm/Henriëtte, echtgenote Siep en de andere familieleden die een bijdrage leveren aan deze opmerkelijke documentaire. Die opmerkelijkheid zit 'm niet in het onderwerp, maar juist in de locatie. Dit speelt zich namelijk af in een klein Fries dorp waar Henriëtte al haar hele leven woont. Henriëtte werd als man onder de naam Harm geboren en is al meer dan 30 jaar getrouwd met Siep. Inmiddels gaat ze al geruime tijd door het leven in vrouwenkleren onder de naam Henriëtte, maar nu is het tijd voor de laatste fase: de geslachtsverandering. We zien Henriëtte praten met collega's, kaatsen met dorpsgenoten, kletsen in het dorpscafé en eigenlijk worden de reacties perfect samengevat in een gesprek met Henriëttes vader, die helaas kort voor de operatie kwam te overlijden: "'t Is sa't is." Maar dit is meer dan een documentaire over geslachtsidentiteit, het is tevens een fascinerend portret van een relatie waarin wederzijds begrip en vooral genegenheid het fundament vormen. Boeiend, zeer onderhoudend en nooit sentimenteel.

Het is Hariëtte inderdaad...