The Barge People (2018)

Leuke horror met genoeg gore.

Deze Britse horrorfilm is een low-budget aangelegenheid. Voor het verhaal is goed gekeken naar films als The Hills Have Eyes Wrong Trun of The Texas Chainsaw Massacre. Zoals zo vaak zie je een groepje (hier twintigers) die op reis gaan. Ditmaal is het echter wel met een binnenschip op een kanaal. Dit begin (zo'n veertig minuten) is niet zo heel boeiend, vier hoofdrolspelers (twee stelletjes met wat moeizame onderlinge relatie) die eigenlijk niet veel meer doen dan op een schip drijven. Dat betekent echter niet dat dit een heel slechte film is, want het is in tweede helft waar de film schittert. De smerige en bloederige taferelen komen in volle glorie in beeld. Het is dus niet de meest uitgewerkte horrorfilm en het volgt veelal de beproefde formule maar een leuke, eenvoudige schepsel-slasher met een behoorlijke hoeveelheid charme vond ik dit nog wel!

Wat was dit slecht.

Na wat commotie in de openingsscènes duurt het lang voordat er weer iets opmerkelijks gebeurt. De wachttijd wordt opgevuld met de introductie van een stel vervelende personages dat met nietszeggende dialogen de kijker verveelt. De film verzuimt om van de personages persoonlijkheden te maken. Ze zijn oppervlakkig en vervelend en blijven dat.

In de lange aanloop naar de actie die een bedreiging inhoudt voor de personages, verzuimt de film eveneens om een dreigende sfeer op te bouwen. Er zijn middels wat nare gebeurtenisjes wel wat pogingen om zo’n sfeer neer te zetten (de oude ongewassen grijsaard met wilde blik die de personages waarschuwt voor naderend onheil ontbreekt in deze context natuurlijk niet), maar erg effectief werken die probeersels niet. Het is vooral een gevoel van verveling dat komt opzetten.

Als dan eindelijk de actie losbarst en de mutanten zich van hun bloeddorstige kant laten zien, valt op dat ze er best aardig uitzien. Helaas blijken ze over een hoeveelheid geestelijke vermogens te bezitten die hen in staat stelt hun gedrag te verklaren. Nog meer oninteressante teksten vervuilen het verhaal. En weg is de dreiging. Het spijt me, maar ik zit niet te wachten op een gestoorde mutant met verstand. Ik zit niet te wachten op ‘intelligente’ gespreksvoering. Zo’n creatuur moet zijn plek kennen en hoort niet meer te doen dan vervelende personages genietbaar in stukken te scheuren. Die momenten zijn er gelukkig ook. Heel opwindend zijn ze niet, maar die momenten slagen er wel in om de film en mij tenminste even uit de verveling te trekken.

The Barge Peope is een film met een mager verhaal dat niet heel oorspronkelijk is. De actiescènes zorgen voor wat verlichting, maar ook hier weinig oorspronkelijks. Een film om gauw weer vergeten.