Documentaire over vier Palestijnen. Na hun vertrek uit Palestina in 1948 kwamen zij na vele omzwervingen in Nederland terecht. Ze vertellen over hun herinneringen aan Palestina en hun vlucht. Drie van hen wonen al meer dan een halve eeuw in Nederland. Op hun oude dag moeten ze constateren dat hun levenslange strijd niet heeft geleid tot erkenning.
De interviewer blijft gelukkig buiten schot. Het belangrijkste verhaal is een Palestijnse man die met zijn vrouw op zoek gaat naar zijn ouderlijk huis. Ik vond alle geïnterviewden sympathiek en hun verhalen aangrijpend.
...in de ogen van de zionisten, de Westerse wereld etc.
In de ogen van een aantal zionisten misschien niet, maar toen Israël een staat werd (eufemisme), stonden de VN en het westen wel degelijk de tweestatenoplossing voor ogen... dat dat in de praktijk... ach laat verder ook maar, wat een ellende.
Ja, maar nu haalt iemand het gemiddelde cijfer van een documentaire onderuit omdat de dubbelzinnigheid van een titel niet wordt begrepen.
Dat staat voor mij los van de feiten die ik wilde benoemen. Ik zou wat betreft dat cijfer aanraden een melding van het bericht bij de crew te doen (zelf begin ik daar zelden nog aan).
Dat staat voor mij los van de feiten die ik wilde benoemen. Ik zou wat betreft dat cijfer aanraden een melding van het bericht bij de crew te doen (zelf begin ik daar zelden nog aan).
Ja dank voor het benoemen. De feiten worden nogal eens verdraaid in deze schier onoplosbare kwestie. In principe bemoei ik mij ook niet met de beoordelingen van een ander maar ik vond dit toch wel frappant.
Zojuist de docu gezien en ik kan niet anders dan het gemiddelde cijfer verder onderuit halen. De gebeurtenissen in 1948 wegzetten als een bewust plan van Israël om de Palestijnen weg te vegen is een te eenzijdige visie op het conflict.