Clémence (2007)

Het is altijd oppassen met een regisseur die denkt wel even de hoofdrol in z'n eigen film te kunnen spelen, want Franck Buchter is geen begenadigd acteur. Maar hij moet gedacht hebben, het gaat niet om mij, maar om Magali Semetys, die moet laten zien wat ze kan. En dat doet ze. Het hele scala aan menselijke emoties komt voorbij, al had het ook wel een onsje minder gemogen. Maar toegegeven, nuances passen niet bij haar personage.

Clémence is een spring-in-'t-veld die het niet uithoudt bij haar saaie vriend en valt voor de wat mysterieuze, oudere en enigszins gezette Camille (Buchter), type Marlon Brando, want dat Buchter aan 'Last Tango in Paris' heeft gedacht is duidelijk. Clémence laat haar vriend (en dochtertje) in de steek en zoekt Camille op in Parijs, die geen idee heeft wat met haar te beginnen. Maar langzaam ontdooit hij en dan gaan ze leuke dingen doen, in bed. Zodat we ook kunnen genieten van Magali Semetys als ze regelmatig met haar kleine tietjes bloot door het beeld huppelt.

Een leuke film? Zeker wel, want gaandeweg voel je toch wel enige sympathie voor dat meisje in haar queeste voor de prins op het witte paard, die niet wil kiezen tussen haar grote liefde en haar kind ergens ver weg. Waar dat precies is, is een beetje onduidelijk, want volgens opgave is dat Clermont-Ferrand, maar we zien voornamelijk beelden van Vichy. Zou Buchter echt denken dat we dat niet zien? Of vond hij dat niet belangrijk? Ook het slot is niet het sterkste onderdeel van de film. Er is dus nogal wat kritiek mogelijk, maar Magali Semetys is met haar performance en uitstraling een feest om naar te kijken.