Milla (2017)

Heel naturel maar het sleepte maar voort. Niet veel aan op, en op aan, te merken.

Redelijk, maar niets bijzonders.

Kon hier maar weinig mee... totaal geen raakvlakken met hoofdpersonage ,veelal oppervlakkig en nietszeggend.

Milla is een gortdroge, hoogtepuntloze registratie waar we volgens de pedante françoise Massadian eerder een dansje mee zouden moeten maken, dan dat we hem voor ons plezier kwamen kijken. Prima maar ik vond twee uur, met bewust moeizaam gerekte scenes, vooral toch echt wel een beetje spannend, zeker met haar eersteling in m'n achterhoofd die me met een uur minder aan speelduur al hoofdpijn bezorgde. Nu is Milla wel een personage dat niet vervelend is om naar te kijken, ze maakt heel wat mee in haar leven maar zeurt eigenlijk nooit en blijft het Bassie en Adriaan motto ''altijd blijven lachen'' als een bazin te meester te zijn. Toch snapte ik weinig van de keuze om belangrijke momenten in haar leven als de bevalling van haar kind en uiteraard de dood van Leo (waarvan het me in eerste instantie niet eens duidelijk was of hij nu een ongeluk had gehad op die vissersboot of gewoon weg was gelopen van zijn verantwoordelijkheden..) te elideren. Verrassend genoeg kon ik er nog vrij lang in het gezappige sfeertje mee gaan en heeft met name die cover van Add it Up van de Violent Femmes in dat hotel het hele festival in mijn hoofd gespookt. Heerlijke scene die fijn de spanning van het door merg en been gaande, aan één stuk door jankende kind wist te doorbreken. Nadeel was wel dat het hierna na elke scene wel had kunnen eindigen, maar het maar blijft slepen en slepen, jammer, want het was hoe dan ook beter dan het incomplete Nana... (3*)

Milla (2017) - A film by Valérie Massadian | ARTE

Gratis te zien tot 31 november