Oh Baby (2017)

Thomas Acda maakt een verdienstelijke regiedebuut in dit komische drama dat een uur lang de perfectie benadert, maar daarna hopeloos verdrinkt in clichés en volstrekt formulematig naar het extreem voorspelbare einde te gaan. Scenariste Nienke Römer zet twee hoofdpersonen van vlees en bloed neer, die voldoen aan de vereisten van de rom-kom maar nooit karikaturaal worden. Ruben [Gijs Naber] is de singer/songwriter die vertrouwt op rust, orde en regelmaat om zo goed mogelijk te kunnen zorgen voor zijn éénjarige zoon Oscar nadat blijkt dat de aan een hartaanval overleden moeder die zorg aan hem heeft toevertrouwd. Lucy [Hanna van Vliet] is het jonge zusje van de moeder die juist intuïtief, grillig en avontuurlijk is en Ruben dwingt om een deel van de zorg van haar neefje aan haar over te laten. Acda zorgt ervoor dat de de acteurs de kwinkslagen, de onderhuidse plagerijen, op een natuurlijke manier brengen, waardoor zowel de humor als de dramatiek realistisch en effectief is. De onvermijdelijke romance tussen de twee hoofdpersonen is op een smaakvolle manier uitgewerkt, maar de film loopt vast wanneer de romance wordt verstoord door de komst van Lucy's Australische vriend. Vanaf dat moment wordt de toon serieus, valt er niets meer te lachen en sleept de film zich naar een standaard feel good einde.

Eerste grote film van regisseur Acda, maar voor zo een creatieve duizendpoot speelt hij te makkelijk op safe, slechtst in enkele momenten laat hij zien een grappige, originele scène te kunnen bedenken . Oh Baby is vooral sympathiek, maar zeker ook verschrikkelijk voorspelbaar en inhoudelijk erg mager. De film wordt gered door de realistische hoofdrollen van Naber en Van Vliet. Naber blijkt steeds meer een alleskunner, Van Vliet is een vrouw met veel charisma. Samen zorgen ze er voor dat je nog enigszins kan meeleven met hun wat al te alledaagse avonturen, waardoor deze romantisch bedoelde komedie genietbaar blijft. Geen straf om een keer te bekijken ,maar je bent hem vrij vlug vergeten.

Redelijke film waarin een liedjesschrijver plots moet zorgen voor een baby als een ex-vriendin van hem overleden is. Niet bepaald een origineel verhaaltje en ook de clichés van deze romcom worden niet vermeden. Het kabbelt echter wel op een aangename manier voort en Gijs Naber en vooral Hanna van Vliet hebben genoeg charme. Nergens vervelend, maar 3.0 sterren zit er echter net niet in.