American Taboo (1984)

Een klein vergeten meesterwerk van Steve Lustgarten, met Jay Horenstein en Nicole Harrison in de hoofdrollen. De film heeft destijds een prijs gewonnen op een filmfestival, is op VHS uitgebracht en daarna in de vergetelheid geraakt. Tot hij opnieuw werd ontdekt. Gelukkig maar. Ik heb ademloos zitten kijken.

Het verhaal is in feite simpel. Een nogal introverte en teruggetrokken fotograaf van rond de dertig ziet in een supermarkt een jong meisje tot wie hij zich aangetrokken voelt. Ze blijkt zelfs z'n buurmeisje en heimelijk fotografeert hij haar. Het meisje is zich wel bewust van zijn aandacht. Ze poseert naakt voor het raam en doet alsof ze niet weet dat hij kijkt. Het meisje zoekt toenadering tot de man en er ontstaat een soort vriendschap. Ze ziet kans om door z'n pantser heen te breken en laat hem vertellen over zijn jeugd. Uiteindelijk hebben ze ook seks. Die is voor henzelf, en voor de kijker, behoorlijk confronterend.

Over de man en het meisje komen we niet zoveel te weten. De man fotografeert liever objecten dan mensen. Van vrouwen van zijn eigen leeftijd moet hij niet veel hebben. Als hij het meisje over dingen uit zijn jeugd vertelt, klinkt hij nogal kinderlijk. Een gecompliceerde persoonlijkheid, in ieder geval geen innemende. Jay Horenstein zet dat prachtig en heel overtuigend neer. Van het meisje komen we nog minder te weten. Hoe oud ze precies is, blijft vaag. Niet zo heel erg jong, denken we.

Voor alle duidelijkheid: met het Lolita-thema heeft dit niets te maken: dat gaat over een man van middelbare leeftijd in de ban van een dominante puber. Hier gaat het om veel meer. Het gaat om de grenzen van de wederzijdse aantrekkingskracht. Hoe die breekbare relatie tot stand komt en in elkaar steekt. Misschien is de man wel pedofiel. Een zowel in Amerika als in Europa beladen onderwerp. Zowel Jay Horenstein als Nicole Harrison kregen naar verluidt grote vrijheid om hun rol in te vullen en schreven ook mee aan het script. Ik vond ze erg geloofwaardig in het zoeken naar elkaar. Het open einde laat in het midden of deze relatie toekomst heeft of niet.

Zoals gezegd, een juweeltje. Nicole Harrison heeft het hierbij gelaten. Jay Horenstein, op een paar kleine rolletjes na, in feite ook. Ook Steve Lustgarten heeft geen groot oeuvre opgebouwd en hooguit nog wat onbetekenende genrefilms gemaakt. Het is dus bij dit meesterwerkje gebleven, dat ook nog eens prachtig is van fotografie, met mooie beelden van Portland en de grillige kust van Oregon. Onder de tonen van een bijzondere soundtrack.

32 jarige vent raakt in de ban van een 15 jarige bakvis. Echter ze kent geen genade! Zeer trage herfstbeeldenflick, no budget met een synth sountrack from hell! En dan is de editing ook nog stroperig. Beslist overslaan!