Les Nuits Brûlantes de Linda (1975)

Tegenvallende film, waarvan ik veel meer had verwacht. Verhaal is er eigenlijk nauwelijks. Waarom denken regisseurs dat ze zo goed zijn dat ze geen behoorlijk verhaal nodig hebben? Gebrek aan kritisch vermogen, denk ik. Jess Franco mankeerde het daar ook aan. Dit is een van zijn minder bekende films. Ik begrijp nu waarom: hij is traag en saai. Zou bol moeten staan van de seks, horror, suspense en gore. Ik heb het niet gezien.

Zoals gezegd, een mager verhaal over een meisje dat bij een vreemd gezin komt te werken, waarvan de man contactgestoord is, de dochter kreupel en het nichtje seks tekort komt. Dan loopt er ook nog een halve zool met een spraakgebrek als bediende rond. Allemaal nietszeggende flat characters. In het huis ernaast zitten een man en een vrouw met kijker en fototoestel om het gezin in de gaten te houden. Ze gedragen zich nogal kluchtig en moeten kennelijk voor de komische noot zorgen. Maar dit doet natuurlijk afbreuk aan de sfeer van de film. Kijk je nu naar een comedy of naar een drama vol suspense? Franco draait er vervolgens ook nog eens een eind aan waarvoor je je als regisseur eigenlijk dient te schamen.

Blijft over het altijd verlokkelijke lichaam van echtgenote Lina Romay met haar mooie tietjes als het meisje dat zo sensueel een banaan kan eten, een scène die wel memorabel is. En natuurlijk het volumineuze lichaam van Alice Arno, die ik wel eens in een echte film had willen zien. Maar daar heeft ze nooit de kans voor gekregen. Ze moest het doen met wat Jess Franco haar bood. Zijn Comtesse Perverse, waarin ze met pijl en boog jacht maakt op jonge meisjes om op te eten, is trouwens een stuk beter.